Aribs eerste misser

De nieuwe Kamervoorzitter kreeg vorige week te maken met een afscheidsbrief van een Kamerlid. Zoals het de voorzitter betaamt, las ze die voor en eindigde met de woorden: Wassila,  bedankt. Om vandaag in de Telegraaf te zeggen dat hetzelfde inmiddels ex-Kamerlid Wassila Hachchi snel ‘inzicht moet geven in haar beweegredenen’. Daar had ze voor het voorlezen van de brief aan moeten denken.

Arib stelt in de krant: “Er mag geen zweem van geheimzinnigheid rond blijven hangen. Dat is betreurenswaardig.” Maar uitgerekend de Kamervoorzitter had bij ontvangst van de brief al vraagtekens kunnen zetten. Of D66-leider Alexander Pechtold had zijn fractielid bij het eerste gesprek kunnen vragen ‘waarom ga je nou echt?’ In plaats daarvan vroeg hij haar een nacht over haar besluit te denken. Kennelijk vonden beide Kamerleden het niet relevant. Pas toen oud-campagnemedewerker van Barrack Obama, Kirsten Verdel, via RTLnieuws vraagtekens zette bij het vertrek van Hachchi naar het campagneteam van Hillary Clinton in Boston -want daar zijn de democraten al aan de winnende hand en een werkvergunning heb je in Amerika niet zomaar- draaiden beide Kamerleden als een blad aan de boom. Uitleg willen ze nu en iedereen lijkt aan het speculeren geslagen.

Hachchi reageert met een tweet dat Geenstijl zich geen zorgen moet maken, dat alles wel is en ze druk aan het pakken is. Zou ze geradicaliseerd zijn? Zou het komen door de hondenbeet die ze onlangs kreeg en waar ze erg van geschrokken is? Vragen die haar gedelegeerde werkgevers Arib en Pechtold aan haar hadden moeten stellen. Niet achteraf in de media vraagtekens zetten. Vergissen is menselijk, maar los het dan ook met de menselijke maat op en vraag Hachchi zelf, zonder die vragen achteraf via de media te stellen. Wat mij betreft een misser en daarmee de eerste van deze Kamervoorzitter.

Gepubliceerd door

Elske

Elske Koopman, creatieve webredacteur, contentspecialist, redacteur en sociale mediagebruiker. Ik schrijf interviews, achtergrondverhalen en ik hou van reportages: mensen en locaties leren kennen. Ik schrijf graag over de politiek, maar voor een artikel over een mooi bouwproject, een reportage over de politie of een ander leuk artikel ben ik altijd in. Nieuwsgierig, snel, sociaal, accuraat, heeft een hart voor de Nederlands taal. Ik ben in te huren voor uw teksten en ook beschikbaar voor een vaste baan.