Columns 2008

Columns van Elske Koopman in 2008

Ontsnapt

Het klinkt als iets uit een boek of een slechte film: een gevangene helpt mee om een gevangenis te verbouwen en als beloning pakt ie een ijzerzaag mee om zijn eigen cel ver na de renovatie een eigen verbouwing te geven: de tralies doorgezaagd en weggelopen. Dat kan alleen maar op Bonaire, zo blijkt maar weer eens. Je komt er bijna weg met moord, het onderzoek komt pas laat op gang, de meeste sporen kun je rustig uitwissen en dan krijg je nog zo’n beloning. Goed, de hoofdverdachte is dit niet gelukt, maar een ander wel en als het zo gemakkelijk is als het klinkt, is straks die hele gevangenis leeg. De hoofdverdachte zit in een andere gevangenis en hopen dat die nu niet wordt verbouwd. Maar goed, er is dus wel een verdachte zoek en waar die is op zo’n eiland? Zo groot is het toch niet, maar misschien kunnen ze daar niet goed zoeken. Ongelooflijk verhaal. Ook ongelooflijk is dat nog steeds niet duidelijk is wat de rol van deze verdachte precies is. Ik hoop dat de politie het wel weet, misschien helpt dat de speurtocht. Minister Guusje ter Horst wil meer grip op de politie. Misschien moet ze dan maar eens overzees en kijken hoe een zoektocht op de eilanden wordt aangepakt. Misschien vindt ze de verdachte wel, of gaat ze nog snel voor de hoofdprijs en naar Aruba, waar Natalee Holloway ook nog steeds wordt vermist. Sherlock ter Horst op avontuurlijke vakantie.

C-woord

Hoeveel mensen zijn er bij de kredietcrisis het schip in gegaan en hoeveel hebben hun geld onbedoeld in een piramidespel gestopt? Een gewiekste knakker die Madoff. Eerst zeggen dat frauderen onmogelijk is en het dan gewoon doen.
Wat heeft hem bezield zijn zoons iets te vertellen. Zou het wroeging geweest kunnen zijn? De beste man komt mij meedogenloos over. De man die gisteren als Nederlands gedupeerde in verschillende televisieprogramma’s verscheen ontkende dat hij andere mensen een investering bij Madoff had aangeraden, terwijl hij daarmee eerst wel in het nieuws zat. Hij stapte er op tijd uit, vorig jaar al. Dan is het dus geen gedupeerde. De mensen die er nog in zaten, die zijn hun geld echt kwijt. Misschien heeft deze man vorig jaar wel de aanzet gegeven aan het instorten van de piramide van Madoff. Ik vraag me ook af hoe lang die piramide nog onopgemerkt was gebleven als de zoons niet hadden geklikt over hun vader en zijn daden. Veel mensen trokken hun geld terug, maar misschien waren er ook nog wel investeerders die daar toch een buitenkansje zagen en had hij nog lang door kunnen gaan. Dat weten we niet, net als niemand schijnt te weten hoe weer vertrouwen van beleggers en investeerders kan worden gewonnen. Geld in het systeem pompen lijkt nog geen zoden aan de dijk te zetten. En zoals de NOS het graag zegt gaan er nog steeds individuen en instellingen het schip in. Ik zou ook wel het schip in willen naar een warm oord waar het woord crisis niet in het vocabulaire voorkomt. Want als ik één woord niet meer kan horen is het het C-woord.

Decemberrrrr

Sinterklaas is net weer weg, uitzwaaien kon in Scheveningen en Hoek van Holland en het is weer zover: Kerst is in het land. In de supermarkt klonk vanochtend al kerstmuziek, terwijl ik mijn geschenken van de Sint nog niet eens heb opgeborgen.
Ik word al gewezen op een heerlijk kerstmenu met kalkoen en saus en kerstkransjes in allerlei soorten en maten. Het zal nu niet lang meer duren of de straat wordt weer een grote kermisattractie met lichtjes in alle vormen en kleuren. De winkels waren stiekem al eerder begonnen. Binnen hielden ze het tot vandaag nog bij de Sint-uitstraling, maar van gevel tot gevel hing de verlichting in kerststerrenvorm al een tijdje.
Nu mogen ze ook binnen los met bomen, ballen en meer van dat soort dingen. Want hoe je het ook bekijkt, december is vooral van de commercie. Al heb ik besloten niets meer te kopen. Na alle verhalen van de afgelopen tijd over stuntprijzen in januari, sla ik de kerstcadeaus over en wil ik januaricadeaus aanschaffen. Dan moeten die voorspellingen wel eerst uitkomen, want voor minder dan stuntprijzen, ga ik de stad niet in. Bovendien moet het wel in januari, want februari staat ongetwijfeld weer in het teken van het volgende commerciefeest: Valentijnsdag. Daarna weer Pasen en zo gaat het maar door. Ik geloof dat ik een beetje allergisch begin te worden van overmatige etalageversieringen… Vooral in decemberrrrr.

Crisis

Wie praat nou eigenlijk wie wat aan. Met Fortis ging het al lang voor de crisis niet goed en zelfs Ellen ten Damme zag vorig jaar al aankomen dat het niet goed ging met die bank. Waarom hebben al die experts dat dan niet gezien en had de regering geen bezwaar tegen de overname van ABN-Amro en waarom greep Amerika niet eerder in. Allemaal vragen en weinig antwoorden. In Den Haag is er weer over gepraat en op verschillende provinciale, gemeentelijke en bedrijfsvergaderagenda’s staat het onderwerp ongetwijfeld ook ergens bovenaan. Maar is het echt zo’n onderwerp. Ik vraag me wel eens af of alle aandacht hiervoor de crisis niet alleen maar versterkt. Minister Wouter Bos van Financiën die steeds maar met meer geld over de brug komt, Europese leiders die samenkomen en de toekomstige Amerikaanse president die ruim een maand voor zijn aantreden al een crisisteam heeft samengesteld. Hoe meer het woord crisis valt, hoe minder we eruit komen. Gelukkig krijgt de koopkracht een dikke plus, al vraag ik me nu al af wat ik dan meer kan kopen dan nu. Hopelijk hebben Sinterklaas en de Kerstman nog wel vertrouwen in hun geld en in de wereld, dan ziet het er na deze maand in ieder geval al iets leuker uit en heeft iedereen wellicht een nieuw speeltje gekregen.

Alarm

Gisteren kwam er een nieuw woord voorbij, dat rap door iedereen werd overgenomen. Na het weeralarm van het KNMI wilde de ANWB kennelijk een eigen term en introduceerde het spitsalarm. Meer dan 500 kilometer file in de spits en dat op een maandagochtend. Volgens ANWB-medewerker en inmiddels filedeskundige Arnoud Broekhuis bestaat de term al langer. Ik hoorde hem zeggen sinds derde Paasdag toen er 800 kilometer file stond. Tsja, maar dat was geen maandag.
Nu is het gevaar bij een alarm altijd dat mensen er niet meer naar gaan luisteren. Net als het weeralarm, inmiddels bijna een lachertje omdat het eens onterecht is ingezet, loopt het spitsalarm risico. De ochtend waarvoor werd gewaarschuwd was er geen superdrukke spits. Nou lag het hoogtepunt wel wat eerder dan anders en ook in mijn huis stond de wekker extra vroeg. Dus de ANWB kan zeggen dat het heeft gewerkt, tegenstanders kunnen zeggen dat het onzin is en de waarheid ligt vast in het midden. Wat mij betreft mogen al deze nieuwe alarmen het vocabulaire uit en in ieder geval het woordenboek niet halen. Waarschuw net als vroeger gewoon voor een drukke spits of desnoods voor extreem slecht weer. Dat lijkt me zinvoller dan een alarm instellen. Straks krijgen we door de kredietcrisis nog een uitgeefalarm, een rentealarm en de hele maand deember een cadeaualarm. Wees gewoon alert. Het liep immers ook niet goed af met de spreekwoordelijke ‘boy who cried wolf’.

Vragenuur

Een enkele keer is de afgelopen jaren het traditionele vragenuur niet doorgegaan vanwege gebrek aan vragen. Een enkele keer, ik meen niet eens tijdens dit kabinet, maar wat er nu aan de hand is, is voor mij redelijk uniek. Het vragenuur, waar ik om 14.00 uur op dinsdagmiddag regelmatig voor ga zitten gaat niet door vanwege tijdgebrek. En dan komt er nog eens een spoeddebat bij ook! Rond recessen is de drukte op de Kameragenda vaak enorm, maar het reces is nog een maand weg. De oppositie wil een debat over de kredietcrisis (het Engelse woord credicrunch vind ik persoonlijk mooier). Jammer dat het vragenuur moet wijken, benadrukte Ineke van Gent van GroenLinks nog maar eens, maar dat moet dan maar. En toen werd minister Ella Vogelaar vervangen en nou wil GroenLinks (o.a.) daar ook nog een debat over. De drukte op de agenda en het volstoppen ervan – daar zijn de Kamerleden overigens zelf bij- lijken mij het teken dat de Kamer gewoon meer dagen moet vergaderen. De postkoets is al tijden geleden verdwenen, dus de noodzaak van een vergaderingloze maandag en vrijdag zijn er niet meer. Goed, het biedt tijd voor monstercommissievergaderingen op maandag en lange ministerraadvergaderingen op vrijdag, maar het is toch vreemd dat daarvoor het vragenuur moet wijken.

Achtervolgd

Ella Vogelaar, de minister van Wonen, wijken en integratie met een vakbond en onderhandelverleden had het vertrouwen van de partijtop verloren. Als ik het goed begrijp zijn er vele gesprekken met haar gevoerd en had vice-premier Wouter Bos al een opvolger in zijn achterzak. Met betraande ogen nam Vogelaar gisteravond afscheid. Niet het standaard ‘ik heb de koningin verzocht’, maar een relaas over een partij die zwalkt en die eigenlijk de afgelopen jaren niets heeft geleerd. Ach, ach wuiven de partijgenoten dat weg, een harde aanpak met een zacht kantje, dus geen tegenstelling maar een versterking van de twee termen. Het moet nog even blijken hoe dit bij de partijleden leeft. Is daar wel de tweedeling? Of is dat een verdedigingsverzinsel van ex-minister Vogelaar? De komende tijd zal het blijken, te beginnen tijdens het partijcongres. Wellicht dat Bos daarom nu de stekker uit zijn minister van integratie heeft getrokken, zodat nog voor het congres een eind is gekomen aan haar bungelen. Wel jammer dat haar opvolger nu weer een man is en nog vijftiger ook. Ook al daalt de gemiddelde leeftijd van het kabinet nu weer een beetje, of het echt een verbetering is, moet nog blijken.

Verrassing

De Haagse raad kreeg ruim een week geleden een verrassing: heel veel extra geld van de regering voor het openbaar vervoer in de Hofstad en een nieuwe tramtunnel.
Die is uiteraard nog niet af, maar kennelijk vond verkeerswethouder Peter Smit dat er een hoogwaardig, luxe, of misschien wel decadent project ontbrak op zijn wensenlijstje openbaar vervoer toen hij dat indiende bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat. “En toen was ik zo vrij om daar de tunnel bij te zetten”, las ik ergens als een quote van de wethouder. De Haagse raad was enorm verrast door deze zet, zo bleek uit de reacties. En eigenlijk is dat weer geen verrassing, want de vorige tramtunnel en vooral de problemen eromheen zijn nog niet vergeten. Ik zie er wel wat in: ik genoot destijds van de stripjes over de tunnelguppen. Die mogen van mij wel weer terugkeren, dus ik gun de wethouder zijn tunnel wel, al vraag ik me af of het geld niet beter had kunnen worden besteed aan andere projecten, in plaats van aan een nieuwe tunnel die hooguit wat tijdwinst oplevert voor een ritje Centraal-Madurodam.

Oncontroleerbaar

De doelen van het kabinet zijn lang niet allemaal te controleren op geld en behaalde resultaten. Dat blijkt uit onderzoek van een speciaal bureau van de Tweede Kamer op verzoek van D66-fractievoorzitter Alexander Pechtold.
Na de geldverslindende promotietour van het kabinet de eerste honderd dagen na het aantreden zijn de doelen opgesteld. Mooie ambitieuze plannen waarvan het leek alsof ze door de straat zelf waren verzonnen. Natuurlijk kan dat voor een klein deel waar zijn, maar het overgrote deel zat al langer in de koker, tenminste echt nieuw en innovatief vond ik de nieuwe doelen niet. Bovendien langetermijnplannen hebben iets moois voor een kabinet: ze lopen meestal langer door dan de zittingsduuur van de minister die er verantwoordelijk voor is. Over acht jaar zie ik Ella Vogelaar niet meer als minister van Wijken, bijvoorbeeld. Dan moeten haar inspanningen zichtbaar zijn.
Tussendoor afrekenen of controleren, de taak van de Tweede Kamer wordt zo een stuk lastiger. Als van de 74 doelen er maar 28 te controleren zijn, heeft het kabinet min of meer vrij spel en rest de Kamer toekijken vanaf de zijlijn en voor de coalitie duimen dat het goed gaat, voor de oppositie hopen op grote blunders en falende resultaten.
Bovendien werpt dit bij mij de vraag op waarom de Algemene Rekenkamer niet eerder aan de bel heeft getrokken. Die controleren voor Verantwoordingsdag de jaarverslagen van de ministeries met doelen en bereikte resultaten. Hebben die de boel wel goed onderzocht, wordt met meerdere maten gemeten?

Rotterdam kiest

Ik was toevallig in Rotterdam en bij het station werd ik aangesproken door iemand in een AD-jasje. Of ik uit Rotterdam kwam, nou nee. De jongen keerde zich om en vroeg een ander. Eenmaal thuis wist ik waarom het ging: hij was bezig met de burgemeestersenquête die de krant hield. En de winnaar was Nebahat Albayrak, de huidige staatssecretaris van Justitie.
Doorgestoken kaart, was mijn eerste reactie. In een stad met veel allochtonen, veel jongeren en veel vrouwen ook, was dat geen wonder. Tussen de zeven -met alle respect- oudere mannen, sprong zij er echt uit. Een jonge vrouw met een kleurtje. En aangezien mensen altijd nog een mentaliteit hebben van soort zoekt soort en een deel van de oudere mannen mogelijk denkt, hey, die ziet er leuk uit voor een mogelijke burgemeester, vind ik het niet opmerkelijk, verre van, dat zij als favoriet uit de peiling onder 12.000 Rotterdammers komt.
Beter was het om wat meer variatie in de lijst aan te brengen. Zo moeilijk kan het niet zijn een leuke Rotterdamse erbij te vinden. Carry, bijvoorbeeld, ook een aansprekend persoon. Of Marianne van den Anker. Toegegeven, beide voorbeelden zijn zo autochtoon als wat, maar vrouw en wat jonger wellicht dan de gemiddelde man op het AD-lijstje. De uitslag zal dus met een korrel zout genomen moeten worden. Dat de winnares ook nog heeft gemeld dat een sollicitatie niet aan de orde is, doet het ergste vermoeden. Zouden ook hier weer alleen de oudere mannen hebben gesolliciteerd naar de functie van eerste burger van de Havenstad? Net als in de Hofstad? Gerd Leers zit er in ieder geval weer bij. Hij werd nummer twee in de peiling. Laat hem het dan maar worden: Leers blij dat hij uit Maastricht weg kan, het CDA blij dat ze een grote stad ‘hebben’ en dan maar geen excuustruus, want zo lijkt Albayrak door het AD wel gebruikt te zijn.

Naardermeer

Het kostte Wim de Bie veel energie en waarschijnlijk jaren van zijn leven. Hij vocht twee jaar geleden als een oude tijger tegen de aanleg van een tunnel onder zijn geliefde Naardermeer. Ook andere Bekende Nederlanders, waarvan er nou eenmaal veel bij het meer in de buurt wonen, bestreden de plannen en met succes: de plannen gingen van tafel. Een wegverbreding bood uitkomst. Probleem opgelost, maar niet heus.
Een van mijn voormalige chefs zei regelmatig ‘nieuws komt minstens vijf keer terug’. Maar dit is wel erg overdreven. Het CDA wil nu weer een onderzoek naar een tunnel onder het meer, omdat de Raad van State de regering heeft teruggefloten over de verbredingen. Nu kan een onderzoek zonder tijdverlies, want het kabinet moet toch het huiswerk weer overdoen. VVD sluit zich bij de regeringspartij aan en de discussie is weer geopend. Als een oude wond na een verkeerde beweging en zeuren dat het doet! Zo zal het met deze discussie ook gaan. De Bekende Nederlanders komen weer op de barricaden staan, de politiek deels aan hun zijde en deels er lijnrecht tegenover. Even kijven en dan zal het weer overgaan.
De discussie doet me denken aan een ander infrastructuurproject. De A4 Midden-Delfland ligt er ook nog niet en daar woedt al vijftig jaar een discussie over. Ruim een halve eeuw praten en het levert nog niets op. Minister Camiel Eurlings is nu de zoveelste die in zijn tijd een onomkeerbaar begin wil maken voor de aanleg van de A4 Midden-Delfland.
Het is voor de strijders voor het behoud van het Naardermeer te hopen dat de discussie daar niet zo lang duurt. Alhoewel, misschien hebben ze er juist belang bij. Hoe langer de discussie wordt opgerekt, hoe meer kans op behoud. Misschien komen er wel nieuwe technieken of stiekem toch minder auto’s op de weg. Ik help het ze hopen, al is het tegen beter weten in. Eerst maar eens de A4 afmaken, alvorens een nieuw drama te beginnen.

Toppers

Vanochtend hoorde ik het in het Radio1journaal. Ongelooflijk maar waar, de toppers gaan naar Moskou. Gerard Joling gaat het opnieuw proberen op het Songfestival en sleurt zijn twee vrienden Rene Froger en Gordon mee. Na volle zalen en slecht geluid, heb ik vernomen, gaan ze het nu groter aanpakken en Europa in. Eurovisie op zijn best, of Holland op zijn smalst.
Waar is het trotse gevoel gebleven, die mentaliteit waar Jan Peter Balkenende het een tijd geleden over had, nou ja, foute vergelijking misschien. Maar zijn de toppers het beste wat Nederland te bieden heeft? Oubollig meehossen met drie grijzende mannen (al willen ze dat zelf nog niet weten?) In Bern denken ze dat Nederand niets anders is dan hossen in Oranje, maar is dat de Eurovisieuitstraling die ons land moet hebben?
Mijn stem was zeker uitgegaan naar Anouk voor het Eurovisie Songfestival. Zij was het juiste visitekaartje voor Nederland: jong, niet bang en ja, een echte wereldburger. Haar stem zou weer een heel andere kant van ons land laten zien. Bovendien, als haar geluid goed genoeg is voor de opening van de Olympische Spelen, in de vorm van het nummer Lost dat daar werd opgevoerd, waarom dan niet voor het Eurovisie Songfestival?
Misschien is de keuze gemaakt uit commercieel oogpunt en willen de Toppers de wereld in. Anouk is al buiten de grenzen bekend, misschien willen zij ook. En steunt de NOS ze erbij. Of misschien is dit weer een teken van de verloedering van de NOS, naast zachtere programmering en het schrappen van de luncheditie van het Radio1journaal ten koste van de diepgang op radio 1. De omroepstichting ziet de toppers misschien als de trots van Nederland, ik zie het als het zoveelste teken van vervlakking.

Nut en noodzaak

De opening van een nieuw parlementair jaar is een feit. De hoedjesparade, voorafgegaan door de Gouden Koets, is weer achter de rug en zoals al enkele keren is een terugkerend fenomeen ook het gekrakeel over de embargoregeling.
Toegegeven, het is voorbij en we zitten al in de tijd van de Algemene Beschouwingen, maar daar is het juist ook om te doen. Tweede-Kamerleden willen zich goed voorbereiden op deze dagen van inhoudelijk debat. Nou ja, de oppositie roept wat en krijgt niets, de coalitie is al weken bezig met een uitgekookt en uitonderhandeld compromis om veel geld naar partijpolitieke ideaaltjes te krijgen. Het geld daarvoor komt er wel, want de coalitie heeft de meerderheid in de Tweede Kamer en daarmee de macht.
Wat is het nut van het opschrijven van de plannen in een jaarlijks document. Je kunt weer even met elkaar de messen slijpen, maar de uitkomsten staan vast. Accenten kunnen worden verlegd, maar meer ook niet. Het is een feestelijke opening en de koningin mag eens wat zeggen. Misschien is dat nog wel het mooiste aan dezer dagen. Hoewel ze duidelijk anders klonk dan vorig jaar. Misschien komt dat door de vele analyses over haar taalgebruik die toen verschenen, maar het klonk weer meer als vroeger, maar ook weer niet door de paar keer dat haar stem bijna leek te breken, maar dat terzijde.
De noodzaak is er niet helemaal. Door voorjaarsnota, najaarsoverleg en andere nuttige zaken kan het geld ook wel worden verdeeld. Misschien is het een idee om voortaan de koningin het parlementair jaar te laten openen met de Troonrede en daarin wel de voornemens van het kabinet behouden, maar geen meters stukken erbij te leveren. Zijn we meteen van enkele rituelen, veel leeswerk en heilloze discussies over embargoregelingen af.

K-woord

Premier Jan Peter Balkenende noemde gisteren het K-woord. Hij legde uit dat hij krakers bedoelde, toen uitgerekend Kamerlid Rita Verdonk hem niet begreep. Kort van memorie deze mevrouw. Eerst zegt ze dat ze nooit met krakers in aanraking is geweest bij Knevel en Van den Brink. Vervolgens vertelt ze dat ze geweld afkeurt. Hoe gemakkelijk om daags erna selectief te citeren dat ze alleen het geweld van de krakers heeft afgekeurd. Daar had ze meteen door de beide heren interviewers op aangesproken moeten worden. Zij hadden het citaat namelijk wel bij de hand, maar lieten haar met deze verklaring wegkomen. Hoe jammer. Want veel Nijmegenaars weten – ik was te jong, maar heb navraag gedaan- dat Rita Verdonk erbij was. Zij kende krakers en was dus wel degelijk in hun kringen aanwezig. Anders was ze toch ook niet de daken overgeklommen voor de sit-in? Zij zou meteen de eerste hand hebben genomen om zich af te laten voeren door ME-ers. Dat dit na een eerste sommatie tot vertrek vanuit de lucht was, deed haar niets. Zij zag de uitgestoken hand als eerste sommatie. Een selectief geheugen, zou ik zeggen. En dat is precies wat zij minister Jacqueline Cramer van VROM verwijt. Ach en zo heeft iedereen wel de zwakke plekken in het geheugen, maar beweer dan niet zo stellig dat je er niet bij was. Zeg eerlijk ja, of kan zijn, of ik weet het niet meer. Cramer heeft dat gedaan, nu die andere linkse activist(en) nog.

Radio

Ik luister graag naar de radio en ook veel. Standaard staan al mijn radio’s, inclusief mijn computerradio afgestemd op radio 1. Soms zap ik naar een muziekzender, als er bij de ochtenden niets was, als standpuntNL voorbij kwam of als ik gewoon even uitgeluisterd was naar het vele gepraat. Jawekl, verleden tijd, want radio 1 is veranderd. Mijn favoriete zender heeft nieuwe piepjes en presentatoren. Michiel Breedveld, bijvoorbeeld. Zou hij dit al geweten hebben toen hij deze zomer met zijn vader te horen was op de radio over hun werk in Den Haag? Nu zit hij in de duopresentatie en ik moet zeggen dat ik het vanochtend erg goed vond gaan. Geen vliegen afgevangen van Marcel Oosten, al ging het grapje daarover zelfs mij wat te snel. Zo is dat vandaag met de hele radio. Waarom moet alles mee in de flitscultuur met snelle korte items een weinig diepgang. Argos naar de zaterdagmiddag, dat betekent een groot verlies en zo zijn er meer dingen. Van mij had het niet gehoeven, net als ik de eerste verandering in het radio1journaal met de samenvattingen van het nieuws elk kwartier ook al grote onzin vond naast het radionieuws elk half uur. O pardon, dat heet nu NOS Journaal. Nou ja in ieder geval ga ik eens overwegen of ik mijn oud-collega’s trouw blijf, of toch maar naar BNR ga luisteren. Dat vond ik in het begin te hapsnap, maar vergeleken bij het nieuwe radio1 is het misschien wel een verbetering.

Duyvendak

Ik zag Wijnand Duyvendak, maar ik hoorde Bram Peper. “Ik leg mijn functie neer om mijn handen vrij te hebben voor mijn verdediging.” Tsja, die hadden we eerder gehoord. Maar goed, nu dus Duyvendak. Hij stapt op na berichten dat de ambtenaren van wie hij naam en adres had gepubliceerd zijn bedreigd. Wat had hij dan gedacht of gewild. Het was toch allemaal begonnen om die mensen aan de schandpaal te nagelen. De diefstal bij Economische Zaken, het daar meejatten van de adressenlijst en die vervolgens publiceren. Je moet echt wel heel erg dom zijn om dan niet te vermoeden dat daar heibel van komt. Dus waarom hij dan nu moet opstappen, snap ik niet helemaal, of al die andere mensen die de druk opvoerden moeten ook zo dom zijn. Een jeugdzonde noemde Duyvendak de diefstal eerder. Wel ja, hij maakte er een leuke anekdote van in zijn boek. En die kwam nog in het persbericht ook! Leuke publiciteitsstunt, moeten auteur en uitgever hebben gedacht. En dat is het ook, natuurlijk. Een Tweede-Kamerlid op inbrekerspad. Had hij eigenlijk een bivakmuts op? Het is al zo lang geleden, riep Duyvendak de laatste dagen meer dan eens. Hij moest het verleden van zich afschrijven op verzoek van zijn fractievoorzitter Femke Halsema, dat heeft ook zij geweten. Ze prees Duyvendak bij zijn vertrek nog even snel de hemel in. Na eerder harde woorden te hebben gesproken dat de inbraak onaacaptabel was. Maar toch, je staat achter iemand of niet, je vergeeft hem zijn jeugdzonden of niet, je schrijft een boek of niet, maar hier klopt gewoon iets niet. En het citeren van een oud-politicus past niet. Zoek je eigen woorden, dat is kennelijk in het boek ook gelukt.

Weer

Momenteel is het grijs, gisterochtend was het grijs, zaterdag was het grijs. Die dag ook een groot dilemma, want zondagmiddag hadden we een afspraak voor een bbq hier thuis. Tsja, de weersvoorspelling luidde regen. Maar ik ben een optimist, dus gewoon vlees in huis gehaald, wat lekkere verfrissende salades en eierkoeken voor het aanwezige kind. Wat lekkers voor op toastjes voor bij de borrel, tijdens het opwarmen van de bbq. Geen alternatieven, het enige was dat we mogelijk onder de grill het vlees zouden kunnen klaarmaken. Tot een half uur voor de ontvangst was het onzeker. De wind waaide behoorlijk en de vraag was of glazen wel op tafel zouden blijven staan. De lucht was strakblauw, dus regen redelijk uitgesloten. Uiteindelijk besloten op het dakterras de boel klaar te zetten, zodat we snel naar binnen zouden kunnen voor het geval dat. Enkele windstoten daargelaten, was het tot 21.00 uur heerlijk toeven en lekker eten. Een ding is zeker: het weerbericht is onbetrouwbaar geworden. De omstandigheden lijken echt extremer te worden. Voorheen ook wel eens een maand regen in de zomer, maar zulke slagregens en dan weer een stralende warme zomerdag, dat kan ik me niet heugen. Ik vraag me al weken af waar de echte zomer blijft, maar misschien dat september nog een uitkomst biedt, want alles schuift. De weersvoorspellingen, de seizoenen en daarmee ook mijn vakanties. Met deze voorspellingen hoef ik niet zo nodig weg. Ik kijk liever thuis naar de druppels op de ramen en haast me naar buiten voor de mooiste zonnestralen.

Binnen

Radovan Karadzic is in Den Haag en het grote duimen is begonnen. Duimen dat er genoeg geld komt van de Verenigde Naties om het proces af te maken, duimen dat hij het einde van het proces haalt, duimen dat Den Haag niet wordt overspoeld met aanhangers, duimen dat alle getuigen kunnen en dat er verband kan worden gelegd tussen het bewijs en de rol van Karadzic bij de genocide, oorlogsmisdaden en andere zaken waar hij van wordt verdacht. Alle rechters, aanklagers en waarschijnlijk ook hun voorgangres draaien hun duimen waarschijnlijk blauw, samen met de internationale gemeenschap, het bestuur van Nederland en waarschijnlijk ook het bestuur van de gemeente Den Haag. Ze hebben hun handen vol op dit moment. Servië duimt op dit moment om heel andere redenen, namelijk dat deze uitlevering het gewenste resultaat heeft en dat ze voor vol worden aangezien. Ze willen mee in de Europese vaart der volkeren. Wat mij betreft moeten ze nog even wachten. Niet op het eind van het proces, dat duurt te lang, maar op die ander. Als ze Ratko Mladic nou eens opsporen en overdragen. Gezien de afgelopen tijd kan dat niet onmogelijk zijn. Naar verluidt is hij ernstig ziek, dus het zoeken is naar iemand van een mindere omvang dan de oude vertrouwde Mladic waar de Nederlanders een borreltje mee dronken. Ik stel me voor: een iel mannetje ergens in een ziekenhuisbed rond die bekende wijk in Belgrado. Ik krijg ook niet volledig betaald als ik een halve klus doe, dus druk opvoeren zou ik zeggen. Half door de knieën is nog niet helemaal.

Hij komt….

Het is nog te vroeg voor Sinterklaas, dus die komt nog even niet. Wie wel komt is een op hem lijkend heerschap. Een wonder wat een snor en baard met iemand kunnen doen. Het kuiltje in de kin is onzichtbaar onder de haardos en de zwarte stukjes haar zijn verworden tot een knotje achter op het hoofd. Een grote bril belemmert het zicht op de ogen en daar heb je de ultieme vermomming. Kies daarnaast nog een baan waarbij je geen diploma’s nodig hebt. Mocht er toch nog iemand naar vragen, dan zeg je dat je papieren bij je vrouw in Amerika liggen. Ondertussen genees je mensen en schrijf je artikelen in medische tijdschriften. Een nieuw leven is geboren. Natuurlijk is dat niet genoeg, want je baard moest ooit groeien en je haar ook om minder zwart en meer grijs te lijken. Daar heb je dan je vrienden bij de geheime dienst voor. Degene die dit heeft gedaan en nog veel meer op zijn kerfstok heeft, vandaar de vermomming, komt binnenkort naar Den Haag. Ik was blij met zijn arrestatie, vind het fantastisch dat de man wordt berecht, maar ik hoop echt oprecht dat hij het overleeft of in ieder geval de uitspraak van de rechter meemaakt. Niet dat hij aan het eind van zijn leven symbolisch wordt uitgeleverd om Servië er beter uit te laten zien. Wie nog niet door heeft wie hij is? Radovan Karadzic.

Joustra

Nationaal coördinator terrorismebestrijding Tjibbe Joustra stopt. Groot nieuws, voorin het NOSjournaal en o wat heeft die man het goed gedaan. Dankzij hem is er een signaleringssysteem en leven we met Minimaal, Beperkt, Substantieel, Kritiek, oftewel dreigingniveaus net als in veel buitenlanden. Overigens leven we nu in de substantiële situatie, voor wie dat even is ontgaan. Joustra vindt dat zijn werk is gedaan. Kennelijk vond zijn plaatsvervanger dat al eerder, want die kondigde vorige week al haar vertrek aan. Het rommelt daar, is dat toeval? Of zou er meer aan de hand zijn? Joustra is immers niet helemaal schoon. Hoewel ik het bijna nergens teruglees, was hij de man van de kostenoverschrijdingen bij de UWV-verbouwing. Vermeende gouden kranen, terwijl het vooral om teveel getelde vierkante meters ging, waardoor de verbouwingskosten aanvankelijk laag leken, en later hoog bleken. Hij werd daar op non-actief gezet, pikte het niet, eiste een nieuwe baan en kreeg deze gloednieuwe functie. Geen gemakkelijke en weer in de schijnwerpers, maar kennelijk heeft hij toch iets goed gedaan: het verleden is vergeten. Nu gaat hij iets met Landbouw doen, minder controversieel, wellicht. Hij gaat ook nog iets met veiligheid doen, Ik ben nu al benieuwd wat dat is, of beter: wat dat kost.

Vakantie

Het is weer de tijd van het jaar voor vakanties. Veel mensen om me heen die plannen hebben of druk zijn met het afronden van hun werkzaamheden voordat ze gaan. Heerlijk als je zelf op punt van vertrekken staat. Je kunt zeggen dat de vragensteller over twee weken de eerste is, of kom over drie weken maar terug. Lastiger is het als je aan de andere kant staat en gewoon door wil met je werk. “U zoekt X? Nee, die is op vakantie en ja ook haar collega is even weg voor een lang weekend en de secretaresse is met lunchpauze, dus ik kan u niet helpen. En dan hebben we nog de receptie van grote gemeente of ministerie die echt niet weet of er nog iemand op de betreffende afdeling is, want het is nu eenmaal vakantietijd, kunt u het eind augustus nog eens proberen? En als je toch iemand te pakken krijgt is dat regelmatig de vervanger van de vervanger van… Ik probeer me ook dit jaar weer door het woud der onbeantwoorde telefoontjes te wroeten en daarna, als iedereen terug is, ga ik mijn vakantie maar eens voorbereiden.

Kater

De kater is groot. ‘Wij’ zijn uit het EK en prompt kijkt niemand meer. Supporters togen naar Schiphol, maar het elftal ging door de achterdeur naar huis. Volgens Kees Jansma om veiligheidsredenen. Ook bij die 35 mensen die de moeite hadden genomen om in het oranje uitgedost het elftal te verwelkomen, bleef een kater achter. Mijn buurman had zondag de versiering alweer opgeruimd en veel mensen met oranje decoraties met hem. Her en der braken vechtpartijen uit en wat mij het meest verwondert: een groot aantal mensen heeft prompt de interesse voor het EK verloren. Dat Nederland niet de beste wedstrijd speelde, is al snel vergeten en goed, het verlies is beter te ragen als de andere partij beduidend beter was, in dit geval de Russen. Maar om daardoor alle interesse voor het voetbal te verliezen, wil er bij mij niet in. De wedstrijd tussen Spanje en Italie was mooi om naar te kijken. Jammer dat het in pingels eindigde, maar desondanks heb ik een leuke avond gehad. Eerlijk gezegd verheug ik me wel op een voetballoos avondje, maar woensdag zit ik gewoon weer voor de buis voor de eerste halve finale. Ook zonder Oranje.

Oranje

Ik woon niet in een overdreven Oranjestraat. Dat heb ik wel ooit gedaan en tot op zekere hoogte is het best gezellig. Totdat je bovenbuurman tot diep in de nacht doorzakt na een verloren wedstrijd en daarbij luid zingt: ‘een bossie, een bossie, een bossie rode rozen’. Ook Sjaak Bral destijds op een vrachtwagen voor mijn huis kon ik nog best hebben, al was het behoorlijk klauteren om mijn voordeur te bereiken. Nu niets van dat al. Ik woon nu in een weinig oranje straat. Vorige week zijn er wat versielsels opgehangen bij een kroeg en bij twee woningen. Een daarvan is vlak bij de mijne en ach, het heeft wel wat. Het geritsel van de vlaggetjes in de wind is best prettig. Bovendien staat het gezellig en is het een herkenningspunt voor me als ik in gedachten verzonken naar huis loop. Ik ben mijn buurman daarom dankbaar. Ik verlaat de straat in een extra goede bui tijdens de speeldag van Nederland tijdens de Europese Kampioenschappen: dan hangt hij de vlag uit…. Dus ik wens nu, mede voor mijn buurman, dat Nederland lang in het toernooi blijft!

Vakantiegeld

Nederlanders hebben niet meer genoeg aan hun vakantiegeld. Ze krijgen in totaal liefst twaalf miljard euro, maar geven dertien miljard uit. Het gaat zeker goed met het land. De meeste mensen gebruiken het geld voor luxe dingen en niet alleen voor vakantie. In het zelfde bericht lees ik dat platte tv’s het goed doen in mei, zeker met de Europese Kampioenschappen voetbal voor de deur. Ook schijnt dat incassobureaus deze periode aangrijpen om schulden te innen, omdat er bij de mensen weer wat te halen valt. Ook worden er traditioneel nog wel vakanties geboekt van het geld. Het schijnt een gevecht te zijn om de vakantiecenten tussen de aanbieders van leningen, wasmachineverkopers, televisieverkopers, incassobureaus en de reisbureaus. Zij kunnen zich nu even uitleven van de tijdelijk beter gevulde portemonees. Want als al die mensen op vakantie zijn -waarschijnlijk na het EK stroomt Nederland leeg en staan de gleodnieuwe lcd’s uit te rusten van hun overwerk volgende maand- valt er opeens weer minder te halen. Dichte deuren en lege winkels moeten toch de zomer doorkomen en voor de werknemers is het geen vakantie. Soms is het toch oneerlijk verdeeld. Wel leuk dat het vakantiegeld bestaat. Ik ga het weekend maar eens de stad in om mensen te kijken, waarschijnlijk staan die wel ergens in de rij voor de luxegoederen met een dikke knip.

Uitrollen

Bij uitrollen denk ik altijd aan een mooie rode loper, liefst hoogpolig, voor de koningin of voor bekenden uit de filmwereld bij de uitreiking van de oscars. Maar nee, het ging in de raadsvergadering laatst echt niet over de rode loper, maar toch werd er veel uitgerold. De Haagse wethouder Sander Dekker rolde wat af, of liever uit, of liever gaat dat doen. Het uitrollen van Jeugdinterventieteams bijvoorbeeld.
Het is kennelijk een woord dat ook daarvoor kan worden gebruikt. Ik weet nog wel dat toen ik in een ver verleden zelf ambtenaar was, een computersysteem werd uitgerold. De term komt van het Engelse Roll out, maar goed Nederlands is het niet. Geen flitsend woord, vind ik. Daar denkt niet iedereen zo over, bleek uit een persbericht van jonge medewerkers van waterschappen. Zij gaan leuke plannen bedenken voor een flitsende toekomst van de overheidslaag. Maar helaas, zo vlot is het nou ook weer niet. Het woord staat gewoon in de tekst, als ware het een nieuw modewoord. Uitrollen die projecten, plannen en ander ambtelijk jargon. Eruit rollen, en anders maar rammen. Ik ben er inmiddels allergisch voor geworden. Het zou me nu ook niets meer verbazen als de Jeugdinterventieteams samen met de jonge waterschappers straks over de rode loper de krachtwijken en duinen intrekken.

Huis van de democratie

Het kabinet heeft jaarlijks liefst 3,5 miljoen euro over voor een Huis van de democratie en rechtsstaat. Het komt in Den Haag, dicht bij het Binnenhof. Daarmee is het gewenste douceurtje van de Hofstad een feit.
Eerst was beloofd dat Den Haag het Nationaal Historisch Museum zou krijgen. Een ontwerp was gemaakt voor een futuristisch gebouw, vlak achter het Plein, schuin tegenover het IJspaleis (stadhuis) aan het Spui, waar nu een Albert Heijn zit. Het is nu een lelijk detonerend pand, maar op die plek zou een nieuw ontworpen kokervormig pand komen. Nadat minister Ronald Plasterk besloot dat het museum niet in Den Haag, maar in Arnhem zou komen, is een lobby gestart om een Huis van de democratie in de Hofstad op te richten. Aan kop gingen oud-burgemeester Wim Deetman en oud-wethouder, nu PvdA-Tweede Kamerlid, Pierre Heijnen. Het is ze gelukt. Minister Guusje ter Horst heeft bekendgemaakt dat komend schooljaar het Huis van de democratie en rechtsstaat in Den Haag de deuren mag openen. Eerst zal een tijdelijke locatie worden gekozen. Het ontwerp voor het Historisch museum mag weer uit de kast, de sloophamers mogen op scherp worden gezet, want over niet al te lange tijd zal het gebeuren: dan mag het Huis van de democratie en rechtsstaat hier komen. Scholieren kunnen hun kennis oppoetsen en wellicht weet dan weer iedereen waarom er een Eerste Kamer is, hoe die wordt gekozen en welke overheden er eigenlijk allemaal zijn in onze rechtsstaat. Misschien is het een idee om het standbeeld voor Thorbecke dat met dank aan de VVD in Den Haag moet komen te staan recht voor het Huis voor de democratie en rechtsstaat te plaatsen, dan weet de jeugd van tegenwoordig meteen wie die gekke vent is met die dunne lippen en dat krulhaar en wat hij heeft betekend voor Nederland.

Nummer twee

Rita Verdonk zou met haar trots op Nederland opeens nummer twee zijn van Nederland volgens de politieke barometer en de peiling van Maurice de Hond. Ik las er vanochtend al over dat als ze zwijgt, ze snel nog groter zal worden. Daar ben ik het niet mee eens. Toen zij de vorige keer nummer twee was, en sprak…. misschien wel meer dan nummer één Mark Rutte lief was, haalde ze ook al veel stemmen binnen. Zelfs meer stemmen dan de lijsttrekker van haar toenmalige VVD. En nu scoort ze dus hoge ogen in de peilingen. En dat zonder dat iemand weet wie op haar lijstje staan. Zouden het de internetters zijn die op internet reageren op haar site, of misschien de televisiekijkers, omdat ze niet van het beeld af te slaan is? Van haar werk in de Tweede Kamer moet ze het tot nu toe nog niet hebben, zoveel heeft ze daar nog niet gedaan. Misschien is het wel haar netwerk, want ongetwijfeld is dat groot. Binnenkort kunnen zij zich allen kenbaar maken, door het dragen van een oranje Trots-op-Nederland jack of een -eveneens oranje- Trots-op-Nederland paraplu. Ze staan al in de webwinkel, maar zijn nog niet verkrijgbaar. Nederland kan op die manier oranje kleuren en dat is handig met het oog op de naderende voetbalkampioenschappen. Misschien is het gewoon handige promotie van Verdonk. En dan nu maar weer afwachten of het allemaal stand houdt. Nederland kan uitgeschakeld worden en doorgaans verdwijnt dan de oranjegloed snel van de straten. Dan zijn de komende verkiezingen nog ver weg…

Klokkenluiden

De vrouw van Ad Bos, klokkenluider in de bouwfraudezaak, droomt van een plek om haar kinderen en kleinkinderen te ontvangen. Voorlopig zit ze met haar man in een camper. De rekeningen moesten betaald en zonder inkomsten is dat lastig, dus vandaar deze stap. Ze hebben een min of meer vaste plek om te staan, maar daar mogen ze niet blijven, dus regelmatig wordt even van plek gewisseld. Het ziet er een beetje armoedig uit. De jasjes die Bos bij de verhoren van de enquêtecommissie droeg, hebben plaatsgemaakt voor truien. Het was gisteren weer te zien in het televisieprogramma Zembla. Ik heb Bos en zijn vrouw een aantal keren in de Tweede Kamer ontmoet. De indruk van het verzorgde stel van toen is bij mij wel verdwenen.
Nou wil ik niet zeggen dat minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken eens een colbertje moet kopen voor meneer Bos, of een huis moet financieren, maar een kleine vergoeding lijkt op zijn plaats. Zonder Bos zouden overheden nog steeds te veel betalen voor bouwprojecten. Dus een beetje coulance lijkt op zijn plaats. En dan is Bos niet de enige. Fred Spijkers van de ondeugdelijke landmijnen is voor gek verklaard en hij vecht nog steeds voor opschoning van zijn dossier. Paul van Buitenen van de Europese Commissie heeft met een plek in het Europees parlement zijn eigen verschoning geregeld. Harrie Timmerman van de Schiedamse Parkmoord is in politieland nog steeds een persona non grata en Fred Schaap van de nucleaire installatie in Petten wacht nog op een nieuwe baan en dan laat ik de rest nog buiten beschouwing. Een mooie regeling lijkt op zijn plaats en wel snel. Deze mensen zitten al behoorlijk aan de grond en mogen er niet doorheen zakken. Met deze voorbeelden durft geen ambtenaar meer iets te melden. Actie is nu gewenst en komt dan al veel te laat. Toch wacht minister Ter Horst nog even: zij heeft een actieplan aangekondigd voor dit najaar. Hopelijk voor mevrouw Bos, kan ze dan nog voor de winter weer een huisje betrekken en vaarwel zeggen tegen het nomadenleven.

Taal

Niet schelden, geen schuttingtaal, respect voor ieder en elkaar niet betichten van liegen. Het zijn normale omgangsregels en zo gelden ze ook in de Tweede Kamer. Alhoewel…
Minister u bent knettergek, shitzooi, kutmarokkanen, u liegt… het zijn enkele termen die de laatste jaren voorbij kwamen in het parlement. Het lijkt nu net het gewone leven. De SP nam zich al voor van het oude parlementaire taalgebruik af te stappen en de LPF maakte het parlement nog menselijker door openlijk vechtend door de wandelgangen te gaan. Geert Wilders en zijn fractie lijken daar nog een schepje bovenop te doen. Het lijkt alsof het parlementair taalgebruik van het toneel is verdwenen.
Een gelukje is dat Piet Hein Donner als minister van Sociale Zaken af en toe nog eens vanuit vak K het woord richt tot de geachte volksvertegenwoordigers met zijn oud Nederlandsch. De nostalgische klanken van weleer komen uit zijn mond, altijd even formeel met af en toe een kwinkslag. Zijn opvolger op Justitie Ernst Hirsch Ballin bezigt af en toe ook termen, die uit de mottenballen getrokken lijken. Zo zou het eigenlijk weer moeten zijn. De kloof die een ander taalgebruik daar zou kunnen veroorzaken, kan ook van de andere kant worden gedicht. Laat de inwoners van Nederland maar wat meer moeite doen om het taalgebruik, geschoond van beledigingen en onzorgvuldig spreken weer in ere te herstellen. Overigens kunnen enkele leden van vak K, oftewel het kabinet ook wel een voorbeeld aan nemen. Het woord ‘kijken’ is met een ij en echt niet met een ai, zeg ik tegen minister Ella Vogelaar. Bespreken is met een n op het eind en niet met een k als laatste, zeg ik tegen premier Jan Peter Balkenende. Verbeter de wereld, begin bij jezelf!

Oud-VVD viert hoogtij

Eerst Geert Wilders met zijn film Fitna die meeviel, maar wel veel processen opleverde, of in ieder geval dreigingen daarmee. Verder viel het wel mee, hoor ik overal om me heen. Nu is het de beurt aan Rita Verdonk, ook oud-VVD. Zij gaat haar beweging presenteren. Trots op Nederland, dat wisten we al. Maar nu komt er een beginselprogram voor deze beweging en een website waar mensen op kunnen reageren. Rita zal dan proberen er iets mee te doen. Ik ben benieuwd of ze dan vaker in de Tweede Kamer te zien is, of dat ze vanaf haar computer politiek zal bedrijven. Want ik schat wel in dat ze veel reacties zal krijgen.
De beide lieden bepalen nu al weer een tijdje het nieuws. De VVD heeft het er vast niet gemakkelijk mee. Mark Rutte zit al langer op een goed antwoord te broeden. Nu krijgt hij hulp van Ivo Opstelten, de net gekozen voorzitter, jawel de VVD heeft de afgelopen tijd voorzittersverkiezingen gehouden. Dat zal menigeen zijn ontgaan, maar Onno Hoes heeft die verloren.
De twee dissidenten lijken nog steeds de koers van de VVD te bepalen. Wanneer ze in het nieuws komen en wanneer ze worden overschaduwd, maar Verdonk en Wilders laten zich niet gemakkelijk overschaduwen, of is dat het cordon aan beveiligers en media eromheen? Ach ik doe zelf ook lekker mee.

Koranspeler

Nu hoor ik net dat een mp3speler bestaat met de Koran erop. Er zijn verschillende versies in omloop en in verschillende talen ingesproken. De prijs begint bij 62,50 euro. Niet alleen bestaat het ding, het wordt ook nog eens heel erg goed verkocht. Het moet nu niet gekker worden. Nu zitten we al tijden te wachten op de film Fitna en dan lift zoiets mee op dat succes. Alhoewel, succes, dat weten we nog niet. Het ding is er nog niet en voor de film en nasleep bedelt Geert Wilders, voor wie het nog niet weet, de maker van de nog niet vertoonde en nu al omstreden en gevreesde film, om geld. Nederland is al tijden in de ban van het nog onzichtbare product. Over enkele jaren lachen we erom. Zouden we dan echt tegen twee generaties onder ons gaan vertellen dat we hier drie maanden bezig waren met de komst van een film van een door sommige mensen eng gevonden politicus en dat her en der in de wereld mensen ook bang waren voor de film? Bijna te genant voor woorden dat we er een dag insteken, laat staan drie maanden. Maar het is waar, het houdt de gemoederen bezig, is nog steeds het gesprek van de dag en ook ik schrijf er weer over. Misschien een idee om in plaats van de vertoning videospelertjes op mp3formaat te verkopen met de film erop? Dan kan iedereen het product in de eigen tijd zien en zoiets is ook gemakkelijk op te sturen naar de doelgroep.

Promotie

Limburg wil af van het zachte imago en heeft daarvoor een promotiefilmpje gemaakt. Het begint met onschuldige beelden van New York bij nacht en een stelletje dat er graag eens tussenuit wil. Een Amerikaans stel zo te zien, het hele filmpje is in ieder geval in het Engels. Ook omdat de provincie niet alleen Nederlanders wil aantrekken, maar ook buitenlanders wil wijzen op het mooie Limburg. In het flmpje zijn wel een paar landschapsbeelden te zien, maar bij mij blijven ze niet hangen. Wat wel indruk heeft gemaakt zijn de klappen die de reisconsulente uitdeelt als het stel Parijs of Londen voorstelt voor een weekend weg. Een knipoog naar Stan Laurel en Oliver Hardy zegt de directeur van de VVV, maar het zal je maar gebeuren. Een nieuwe manier om de jongere stellen aan te spreken, noemt de gedeputeerde het. Limburg wilde de nek uitsteken en durf tonen. Nou dat is wel gebeurd. Het filmpje circuleert via YouTube al op vele sites en heeft al meer dan 30.000 kijkers gehad. Maar voor mij hoeft het niet. Happy Slapping van de overheid kan wel eens een verkeerde indruk wekken. Waar houdt dit op. Komt er straks een pornofilmpje van Zeeland omdat het vrijen in de duinen een van de geneugten is van het Zeeuwse landschap? Kortom waar houdt dit op?

Belastingdienst

Leuker kunnen we het niet maken, gemakkelijker wel. Dat zeggen ze, maar weer maken ze het iedereen moeilijker. Waren vorig jaar vooral bedrijven de pineut, nu zijn 730.000 goede particulieren de dupe. Weer is er iets mis met de automatisering en weer zijn aangiften kwijt. Dat na al jaren van slepende problemen en achterstanden bij de fiscus. Wat het allemaal nog wranger maakt is dat de ICT man Jan Kees de Jager als staatssecretaris op die post is gezet met een goede ICT-achtergrond. Hij moest puin gaan ruimen en in het jaar dat hij nu in functie is, gaat het alweer twee keer mis. Dit is niet meer goed te praten. De late inzenders hebben nergens last van en worden beloond voor hun luiheid om tot het laatste weekeinde te wachten met de aangifte. Juist de brave borsten die op tijd hun formulieren invullen worden gestrafd. Zij moeten alles overdoen.
De betrouwbare overheid krijgt een knauw en het samen leven wordt er een stuk minder aangenaam op, met dank aan dit kabinet. Waarom zouden deze goede inwoners zich nog van hun beste kant laten zien als de overheid soms uren werk in een keer uitwist en daarop een excuusbrief stuurt? Wat hebben de mensen aan een briefje en is dit niet de sorry-cultuur waarvan dit kabinet af wilde? Kwijtschelden zou beter zijn, maar kan natuurlijk niet vanwege de schatkist. Misschien is een douceurtje wel op zijn plaats, een tegenvaller ten gunste van een beter imago. Ik ben benieuwd hoe Jan Peter Balkenende, Wouter Bos en De Jager dit werkelijk goed gaan maken.

Tasjesdief

Hij was weer volop in het nieuws: de jongen die jaren geleden een tasje uit een auto roofde. Hij wel. Duizenden anderen die een tasje roven of iets meenemen dat niet van hen is, blijven buiten schot. Waarom is hij dan wel in het nieuws? Omdat hij niet meer is.
Het slachtoffer van de roof werd een dader toen ze niet aarzelde, de auto in de achteruit zette en de jongen klem reed. Zo klem dat de jongen overleed. Justitie heeft dertig maanden gevangenisstraf geëist. Zoiets maakt de tongen weer los.
Al meteen na het ongeluk – want volgens mij was dat het, ook al wilde ze hem pakken- werd erover gepraat. De vrouw had geen eigen rechter moeten spelen, of juist wel. Nu is dezelfde discussie weer aan de gang. Kennelijk vindt het Openbaar Ministerie dat het niet mag. Ik ben zelf ook niet voor, maar ik vraag me af wat ik zelf had gedaan. Mogelijk was ik te verbaasd om te reageren, maar misschien was ik er ook wel achteraan gegaan.
Wat tragisch aan de situatie is, is dat de mevrouw niet meer over straat durft, wordt bedreigd, maar aan de andere kant ook wordt geprezen voor haar aanpak, omdat ze een dief heeft gepakt. Als ik een dief zou kunnen pakken, zou ik het ook doen, maar liever met de telefoon. Snel hulp inroepen van de mensen die de boeven moeten vangen. Al was het maar om te voorkomen dat ik een publiek figuur word en me niet ongesluierd in de rechtszaal kan vertonen.

Bomen

De Haagse Segbroeklaan zal nooit meer dezelfde zijn. Rond de dertig hoge bomen moesten verdwijnen voor de aanleg van een invoegstrook. Het verkeer moet beter doorstromen en dat ten koste van de bomen. Het is eigenlijk best zonde, maar de beslissing was al in 2005 genomen. Andere raad, ander college, en andere tijd.
De actiegroep heeft nog geprobeerd om het besluit alsnog terug te draaien, maar tevergeefs. Nu is het redelijk kaal langs de laan. Er komen kleinere bomen voor terug. Het is anders inderdaad, maar gelukkig komt er wel weer iets voor terug en dat is misschien wel de winst. Waar vroeger gewoon werd gekapt voor woningen, kan dat niet meer. Gelukkig is in Den Haag nu het beleid dat er altijd weer groen voor terug moet komen.
Als ik uit het raam kijk zie ik ook een boom. Op dit moment is ie helemaal kaal, maar de seizoenen zijn er goed op te volgen. Gelukkig is de boom niet zo groot dat ik minder lichtval in mijn kamer heb, of zoiets. Verderop in de straat staat wel zo’n boom. Een rotboom, want het is de lievelingsplek van poepende vogels en menigeen laat de parkeerplek eronder graag vrij om een witte troep op het dak ervan te voorkomen.
De gemeente heeft nu een brief gestuurd dat de boom wegmoet. Ik ben er niet rouwig om en ook niet voor de bewoners van de huizen er direct achter die in het donker zitten. Wel vind ik de argumenten dubieus. De boom zou gevaarlijk zijn en een dubbele kop hebben. Maar daar zie ik niets van. Als de boom gevaarlijk was, had die al weg moeten zijn. Zo niet, zeg dan gewoon dat de boom niet meer in het straatbeeld past en overlast geeft en daarom wordt vervangen door een jonger exemplaar…

Ayaan

Ze weet de gemoederen wel bezig te houden. Ze liegt over haar naam, ze is onderwerp van debat tot in de Tweede Kamer waar ze deel van uitmaakte, ze vertrekt, komt terug al handophoudend en denkt nu misschien wel de ultieme wraak te nemen door de Franse nationaliteit te willen. Haar vrienden en medestanders noemen het een blamage voor Nederland, een ander deel zal het niet erg vinden. Het blijft wel een vreemde gang van zaken. Nederland heeft al laten weten dat de beveiliging in Amerika niet voor altijd door het Rijk zou worden betaald. Nu hoorde ik alweer iemand zeggen dat ze pas enkele dagen voordat de stekker eruit ging op de hoogte was. Dat waag ik te betwijfelen. Ligt het dan aan de hoofdpersoon zelf? Een beetje wel misschien. Misschien had ze eerder moeten beginnen met het werven van fondsen, misschien had zeandere netwerken moeten aanboren, maar het blijft bij misschien. Ik weet ook niet precies hoe het allemaal zit, maar dat je eerst emotioneel kunt zeggen dat je Nederlandse bent en dan nu die nationaliteit zo wilt opgeven, daar klopt ook iets niet. Het lijkt alsof ze een groot netwerk heeft, maar dan zouden die fondsen toch geen probleem moeten zijn?! Misschien heeft ze vooral netwerken binnen de media, waardoor ze elk half jaar weer even groot nieuws is. Veel vragen, ook of ze als Française nog wel zo vaak aandacht krijgt. Dit is ook al mijn zoveelste column over haar en zelfs ik kan niet verklaren waardoor het komt.

Joran

Nederland heeft een nieuwe hype, of moeten we zeggen de wereld heeft een nieuwe hype? Een vreselijk opgeklopte uitzending van Peter R. de Vries met de helft herhaling van een vorige uitzending en de andere helft de autobeelden hield zeven miljoen Nederlanders aan de buis gekluisterd. Wat zij zagen: meer leugens. Deels nieuwe leugens, maar vooral veel leugens.
De misdaadjournalist beschuldigde eerder Pauw en Witteman van slecht journalistiek gedrag, omdat zij Joran niet hard genoeg ondervroegen. Maar zich verschuilend achter justitie en de onervaren infiltrant werd ook in dit programma niet goed doorgevraagd. Waarom was de politie niet gehaald en wie was nou de helper, iemand uit zijn jeugd, de vijfentwintigjarige of een oudere man, het bleef een beetje vaag. Misschien kwam het door het blowen, maar keiharde antwoorden kwamen er niet. Ook was het verhaal de beide keren net een beetje anders.
Deze hype werd voornamelijk veroorzaakt door De Vries zelf. Het was ook zijn one-manshow met bijrol voor Joran, zo leek het soms. Schandalig hoe hij de moeder van het meisje over laat komen met de mededeling dat hij de zaak heeft opgelost. En als zij vertwijfeld voor zich uitstamelt dat haar dochter misschien wel levend was toen Joran dacht een lijk weg te werken, kon De Vries alleen maar zeggen goed he? Nu weet u het.
Maar eigenlijk weten we niks. Dat Joran niet te vertrouwen is en dathij liegt, wisten we al. De rest staat nog niet vast, want ook aan zijn blik en houding in de auto bleek een en al stoerdoenerij. Kortom ik voel mij genept dat ik dagen lekker ben gemaakt. Wie nu nog niet weet waar ik het over heb: Joran van der Sloot is verdachte in de verdwijning van Natalee Holloway van het eiland Aruba. Hij is gefilmd door Peter R. de Vries in een auto met een zogenaamde vriend en heeft daar volgens de misdaadjournalist een bekentenis afgelegd. Wederhoor is niet toegepast. Dat had ene Daury mogelijk wat ellende bespaard….

Complimenten

De complimenten vlogen gisteravond door de raadszaal. Het was gelukt. De kandidaatstelling voor het burgemeesterschap van Den Haag is helemaal geheim gebleven. Tot en met de laatste procedurevergadering, die drie uur duurde. Uiteraard weten we wel een beetje, zoals de rollenspellen die Van Aartsen moest spelen. Een ramp werd geacteerd en hij moest daar als burgervader op gaan reageren. Maar dat soort dingen zijn gisteravond laat pas naar buiten gekomen. De commissie stiekem van de gemeente Den Haag heeft zijn werk goed gedaan. Vandaar dat de voorzitter van de vertrouwenscommissie Marieke Bolle steeds complimenten kreeg. Zij gaf na de persconferentie wel aan dat zij de werkwijze nog wil evalueren. Het leek haar goed en twee leden waren het daar in ieder geval mee eens: cda-fractievoorzitter Michel Santbergen en loco-burgemeester Jetta Klijnsma. De laatste prees in het voorbijgaan oo Santbergen voor zijn constructieve houding. Ach, het moet ook niet gemakkelijk zijn na jaren de scepter zwaaien de Hofstad aan de VVD te moeten geven. Maar dat is wel gebeurd en eigenlijk sneller dan iedereen had verwacht. Kortom Den Haag heeft een voordracht gedaan voor de nieuwe burgemeester: Jozias van Aartsen en dat hij te deftig zou zijn? Daar moet iedereen maar zelf doorheen prikken, zegt Bolle.

Geheim

In Eindhoven is net de burgemeester in het openbaar gekozen. In Den Haag gaat het er anders aan toe. Er was een vragenlijst voor de inwoners om mee te denken over het profiel van de nieuwe burgemeester. De antwoorden zijn op schimmige wijze verwerkt in het uiteindelijke profiel. Even ondoorzichtig is de rest van de procedure. Commissaris van de Koningin Jan Franssen is met het profiel aan de slag gegaan, ondanks zijn opmerking dat de gemeenteraad op zoek is naar een keizerlijk type burgemeester. Een haast onmogelijke zoektocht, maar hij nam de klus aan. Hij heeft bij de vertrouwenscommissie een lijst kandidaten neergelegd en nu worden er in het grootste geheim gesprekken gevoerd. Vragend naar vorderingen of procedures krijg je nu standaard het antwoord: dat mag ik niet zeggen. Hoe verschillend kunnen de procedures dus zijn. Het gaat de hele bevolking aan wie straks de scepter zwaait in Den Haag. Wie bewaakt de Internationale Stad van recht, vrede en veiligheid? Wim Deetman komt niet meer terug, hem was de rol op het lijf geschreven. Goed in de lobby in binnen- en buitenland en perfect in het aanvoelen van het momentum om een stapje verder te zetten, of juist wat gas terug te nemen. Nu is het voor de Hagenaars en Hagenezen afwachten wie daarvoor in de plaats komt. Is het Jozias van Aartsen die ook al ervaring heeft met het internationale circuit en Den Haag er goed kent? Of is het iemand van wat verder weg, zoals Gerd Leers of Ton Rombouts, beide burgemeester respectievelijk van Maastricht en Den Bosch. Zij zouden aan iets anders toe zijn. Of misschien dat Franssen zelf wel wil. Na bijna acht jaar commissaris zijn, wil hij misschien weer burgemeester worden. Hij bekleedde die functie eerder in Zwolle en kent Den Haag ook behoorlijk goed. Het blijft nog even gissen, of er moet weer ergens een lek zijn, zoals destijds met Deetman…

TV-moment

Het TV-moment van het jaar bestaat niet. Dat werd afgelopen weekend duidelijk in een opgetuigde liveshow met Matthijs van Nieuwkerk. Hij zag na de cijfers van de jury en het publiek dat de stand tussen de donorshow en de meiden van Halal met Hans Teeuwen gelijk was.
Van Nieuwkerk improviseerde daarna maar dat er dus twee winnaars waren en dat beide recht hebben op de trofee. Onzin natuurlijk. Het TV-moment van 2007 bestaat niet, zo blijkt. De jury koos voor de donorshow, het publiek voor Teeuwen en de meiden. De stand eindigde wonderlijk exact gelijk. Maar in een show die ‘het tv moment van 2007’ heet, had dus geen gedeelde prijs mogen vallen. Had de makers zelf laten beslissen dat er geen winnaar was en dat dus niemand de trofee mee zou nemen. Bovendien smaken verschillen en over smaak valt niet te twisten, dus of er ooit wel het tv-moment uitrolt is de vraag. Een tv-moment zou nog kunnen. Wonderlijk genoeg zaten er bij de winnaars geen politieke beelden, terwijl die toch ook mee zouden kunnen dingen. Eigen momenten zijn subjectief. Hou het voor jezelf en maak er geen tv-programma van. Daar kom je niet uit, zo bleek pijnlijk tijdens de liveshow. Mijn tv-moment? De CNN reportage over de donorshow.

Publieke dienst

Een wethouder in Venray wordt bedreigd en Nederland schrikt op. Hulpdiensten worden met Oud en Nieuw belaagd en dan moet het erbij horen. De Vereniging Nederlandse Gemeenten heeft al eerder actie aangekondigd en doet dat nu weer, Rotterdam wil supersnelrecht.
Het is toch ergens van de zotte. Waar is het respect voor de dame of heer burgemeester en wethouder, waarom is de politieman geen oom agent meer en zijn de dieners op de ambulance ook meer pispaal dan hulpverleners om tegenop te kijken? Waar is Jan Peter Balkenende nu met zijn normen en waarden en laten we trots zijn?
Het land glijdt af. De politie durft niet meer alle wijken in, de postbode al helemaal niet, bestuurders worden bedreigd en krijgen dan beveiliging. Wel betaald van ons aller belastingcenten. Respect is een populair woord, nu er nog naar handelen…. Respect!

Nieuw jaar

Nieuw jaar, nieuwe kansen en de tintelende nieuwsgierigheid naar wat er gaat komen. Een nieuwe burgemeester in Den Haag, de film van Geert Wilders, die staan al vast. Goede voornemens maak ik niet, die van Wilders is duidelijk zijn film uitbrengen en misschien is die van Jozias van Aartsen, Gerd Leers, of Piet Hein Donner wel om burgemeester van Den Haag te worden, die van Wim Deetman is in ieder geval wat minder te werken. Jan Peter Balkenende neemt zich vast voor zijn eigen record te verbreken en het kabinet in het zadel te houden dit jaar.
Goede voornemens heb ik niet, zekerheden ook maar weinig. Vandaar dat ik deze jaarwisseling maar heb aangegrepen om een nieuwe site te maken en te lanceren. Dan begin ik het jaar goed en dan doe ik nog wel een wens: laat er veel mooi nieuws zijn en stiekem hoop ik dan dat het voornemen van Balkenende de mist in gaat.
en en knopen door te hakken. Wat doe je bijvoorbeeld met een regeerakkoord. Schrijf je alle afspraken tot in detail uit, of blijf je bij de hoofdlijnen en komt de rest later? Het zijn geen gemakkelijke zaken waar de heren het over hebben. Vandaar de maatregel om niet op het Binnenhof te praten, waar hongerige journalisten de wacht houden voor elk nieuwtje wat er uit de besprekingen te melden is. Nee, Wijffels kiest voor een geheime locatie in alle rust (Veluwe? Texel?). De drie onderhandelaars kunnen daar gemoedelijk met elkaar praten, even zonder druk van die lastige media. Die speuren zich op hun beurt rot naar de locatie van de besprekingen. Het blijft een groot spel. Dat Wijffels zijn taak echt serieus neemt, blijkt wel uit het feit dat volgens de geruchten de mannen ook allemaal op de geheime locatie blijven overnachten. Na drie dagen krijgen ze hun vrijheid terug en hopelijk ook een plek in de coalitie, want daar is het allemaal om begonnen. Dat betekent waarschijnlijk ook samen ontbijten, lunchen en dineren. Misschien gooit Wijffels er ook nog een survivaltocht of dropping tussendoor om een sterk team te maken en de drie fractieleiders te leren hoe ze elkaar moeten vertrouwen. Een soort kamp, zoals we die van vroeger kennen, maar dan anders. De mannen moeten toch ergens uit komen en dan bedoel ik niet de geheime locatie.

 

Columns 2007

Columns van Elske Koopman in 2007

Serieus verzoek

Giel doet een jaartje niet mee en Gerard voorlopig voor het laatst. Wie nu weet waar ik het over heb, zit vanaf 19 december weer aan radio of buis gekluisterd voor Serious Request. Drie dj’s zitten in het glazen huis, dit jaar op het plein in Den Haag, en hongeren zich uit voor het goede doel. Volgens Gerard Ekdom zijn de sapjes die zij driemaal daags krijgen er wel op vooruit gegaan sinds het mensonterende spul van de eerste jaren. Hij zit dit jaar opgescheept met Rob Stenders en Michiel Veenstra en mag voor het eerst in het huis niet roken. Deze week is hij gestopt. Hopelijk houdt hij het vol, want een week niet eten lijkt me al erg genoeg zonder de afkickverschijnselen.
Het doel is dit jaar schoon drinkwater en Eric Corton was in de Centraal Afrikaanse Republiek. Een extreem instabiel en arm land. Daar zijn nog niet zoveel waterpompen waardoor de meeste mensen zijn aangewezen op het vieze oppervlakte water. Zij worden ziek en kunnen niet werken, waardoor ze niet uit de armoede raken.
Ik was mijn handen nog eens, ga naar de wc en denk aan de douche van vanochtend. Ik ben een korte doucher, gebruik de knop voor kort doorspoelen (nog altijd vijf liter water) en laat de kraan nooit lopen, maar toch. Vergeleken bij de gemiddelde Centraal-Afrikaan ben ik een grootverbruiker. Ik heb het afgelopen jaar wel meer over water en vooral het gebrek eraan geschreven en gesproken met een Mozambiquaanse die vertelde dat het waternet tevens niet goed functioneert door corruptie in dat land. Ik kan er niet bij, om met de woorden van Gerard Ekdom te spreken. Kortom ik ga doneren. U toch ook?

Na-apen
Hoe zit dat toch met die Geert Wilders. Sinds het moment dat hij uit de VVD-fractie is, na zijn harde woorden over Turkse toetreding tot de Europese Unie, lijkt hij losgeslagen. Hij kreeg na de verkiezingen negen zetels en sindsdien is het nog erger. Hij noemde een minister knettergek en stelt met zijn fractie om de haverklap vragen. Zoals die over hekken om radicale moslims tegen te houden tijdens de ramadan, of meer recent het in zijn ogen slappe optreden van de politie tegen de scholierenprotesten. Zijn partij vindt het onzin dat er excuses zijn gemaakt voor het harde optreden van de politie door de burgemeester van Middelburg.
Nu heeft Wilders weer wat nieuws bedacht, nou ja, nieuw… Hij gaat een film maken. Net als zijn oud-fractiegenoot Ayaan Hirsi Ali, wil hij via het scherm zijn boodschap overbrengen. Voor die film is Theo van Gogh vermoord. Het lijkt er wel op dat Wilders nog een stap verder wil gaan. Hij brengt een aanklacht tegen de Koran, die in januari op televisie moet verschijnen. Hij is inmiddels al door de minister van Justitie, Ernst Hirsch Ballin, gewezen op de gevaren. Alsof hij die niet zelf had kunnen bedenken. Het kabinet vindt de vrijheid van meningsuiting zwaar wegen en laat Wilders verder zijn gang gaan. Er zijn wel al maatregelen genomen vooruitlopend op de mogelijke reacties op de film. Over de inhoud van de film wil Wilders verder nog niets kwijt. Ik zie hem nog niet met moslims naar de film kijken, zoasl Hirsi Ali dat deed. Aangezien hij steeds een stap verder lijkt te zetten, zal dat hier ook het geval zijn. De vrijheid van meningsuiting is een groot goed, maar respect voor elkaar mogelijk nog groter. Ik ben benieuwd naar de film en of die ook lijkt op Submission.

Kat in het nauw
Een kat in het nauw maakt rare sprongen. En inderdaad. Mark Rutte haalt fel uit naar zijn oud-partijgenoten Geert Wilders en Rita Verdonk. Allebei zijn ze uit de partij gestoten omdat ze niet altijd zeiden wat de fractievoorzitter wilde. Ze zijn beide ook erg populair. Bovendien riep ere-VVD-lid Wiegel op de VVD op te heffen en een liberale beweging te starten. Precies zoals Verdonk dat al had gedaan. Rutte verliest terrein en moet leiderschap tonen. Hij heeft, waarschijnlijk met zijn naaste adviseurs in één of andere Haagse kroeg, een brief geschreven aan de Volkskrant. Daarin maakt hij gehakt van zijn oud-partijgenoten en beweert niet bang te zijn.
Als hij werkelijk niet bang is, had hij alles op zijn beloop gelaten. Veel mensen zullen nu juist extra sympathie krijgen voor de oud-VVD’ers. Want ach, Verdonk heeft het zwaar in haar eenmansfractie met de honderden stukken die wekelijks binnenkomen en moeten worden gelezen. Wilders heeft het wat minder zwaar, maar heeft het vast ook niet gemakkelijk. En nu valt Rutte ze keihard aan.
Misschien heeft hij gedacht dat de aanval de beste verdediging was, maar hij sluit zich nu juist eerder aan bij zijn oud-partijgenoten door harde taal te bezigen op zeer zwakke gronden. Daarmee haal je de weggelopen leden en kiezers niet terug, sterker nog: misschien stoot je ze wel extra af en met hen nog enkele trouwe leden. Het zal even afwachten zijn hoe deze brief in liberale kringen valt, maar het is een rare sprong. En dat met nog zeker drie jaar te gaan tot de nieuwe verkiezingen, als het tegenzit…

Verkiezingen Ozzie Way
Wie denkt dat de verkiezingen alleen hier gaan om de poppetjes en wie het beste overkomt, heeft het mis. Natuurlijk kennen we al de verkiezingshows in de Verenigde Staten waar glitter, glamour en geld boven de inhoud gaan, maar ook in Australië is dat het geval. De huidige liberale premier John Howard is een redelijk saaie man. Kevin Rudd, zijn tegenstander van de Labor partij is iets flitsender. Toch spreken de media in het land van ‘me-tooism’, het na-apen van elkaars voorstellen. Zelf zien ze nog wel verschillen. Howard zegt dat zijn regering heilzaam is geweest voor de economie, de oppositie verwijt hem dat het milieu te weinig aandacht hebben gekregen. De verkiezingen zijn op 24 november.
De huidige regering heeft dit jaar wel geprobeerd een milieuvriendelijker gezicht te krijgen. De oppositie scoort daar al jaren op en Howard liet het versloffen. De oppositie zet nu zelfs in op 20 procent hernieuwbare energie in Tot januari jongstleden. Hij verving enkele ministers en installeerde een minister voor milieu. Die moet een megawaterzuiveringsinstallatie gaan bouwen om het drinkwatertekort in delen van Australië in één keer op te lossen. Prominenten namen een voorschot en dagenlang was het beeld te zien van politici die een glas water dronken dat uit de zuiveringsinstallatie kwam.
Alle goede bedoelingen ten spijt is het Howard niet gelukt zijn milieuvriendelijke masker geloofwaardig te maken. De protestacties worden groter en luidruchtiger. Het is de vraag of hij hier nog uitkomt, of hij nog iets in zijn achterzak heeft. Zo niet dan krijgt Australië premier nummer 26, na negen jaar Howard.

Haagse keizer
De Haagse gemeenteraad zoekt een keizer met presidentieel allure als nieuwe burgemeester. Voor minder doet de raad het niet. Het nieuwe opperhoofd moet over alle mogelijke denkbare eigenschappen bezitten: een goed netwerker met een internationale uitstraling die over uitmuntende bestuurlijke kwaliteiten beschikt. Wie zich herkent in het plaatje heeft nog even de tijd om te solliciteren. Prins Willem-Alexander komt misschien het meest in de buurt, maar die heeft andere doelen in zijn leven. Hij is geboren om het land te leiden en reist bovendien heel wat af om goed omgaan met water te promoten. Helaas voor de raad, maar hij is bezet. Namen die circuleren zijn Piet Hein Donner, Jozias van Aartsen en bijvoorbeeld Annemarie Jorritsma. Allemaal mensen met vlekjes in hun verleden. Dat is niet wat een keizer betaamt, maar hij die zonder zonde is…. Tsja. De meeste keien van bestuurders hebben wel een duister zaakje ergens in het verleden. Om nog maar eens een cliché te gebruiken: waar gehakt wordt vallen spaanders. En hoe zuiver is de huidige burgervader Wim Deetman? Zo kun je overal wel wat achter zoeken en dat is ook zo. Bovendien zijn bestuurders net mensen en daarbij hoort ook het maken van fouten. Ik moet de eerste mens zonder fout nog tegenkomen. Commissaris van de Koningin Jan Franssen vindt de wens van de gemeenteraad een beetje te hoog gegrepen. Toch gaat hij nu op zoek naar de beste kandidaat. Hij leest de brieven, selecteert kandidaten en spreekt met de voor hem onbekenden. Hopelijk voor de raad zit er een aanstormend president tussen. Het zou toch zonde zijn als het profiel niet helemaal past. De vraag is wel of ook de Hagenaars en Hagenezen zitten te wachten op een keizer.

Iets te vieren?
De VVD heeft nog nooit zoveel nieuwe leden er in een keer bij gekregen als de laatste tijd. Iets te vieren, dus. Maar nee. De afgelopen week nog zieke Mark Rutte drinkt misschien best een pilsje op dit mooie bericht. Het zal wel een kleintje zijn. Want tegelijkertijd zijn er nog nooit zoveel mensen tegelijk weggelopen als de laatste tijd. Het Rita-effect? Mensen die blij zijn dat de volgens vele mensen te rechtse Rita Verdonk weg is, besluiten (weer?) bij de VVD te willen horen. Anderen rennen juist weg vanwege het optreden van Rutte die Verdonk de partij uitzette. Eigenlijk is het in de politiek nooit goed. Natuurlijk als je verkiezingen wint, is het even goed. Maar dan kun je alleen nog maar verliezen: stemmen, steun, aanzien. De verliezers, zoals de VVD, zijn eigenlijk beter af. Zij kunnen alleen nog maar stijgen op vele gebieden. Een hobbeltje nemen, vlekje wegwerken, ruzie beslechten of woorden sussen, hoe ze het ook noemen willen: dit kan er nog wel even bij. Rutte zei pas nog dat hij zijn woorden niet gaat aanpassen aan Verdonk of de eerder uit de partij vertrokken Geert Wilders. Toch hoor je hem bij elk interview harder worden en worstelen met zijn woordkeuze. Hij heeft het moeilijk, maar ook dat hoort bij de politiek. Bovendien is hij nog jong, dus hij kan nog ver komen en heeft daar ook wel wat tijd voor. Eigenlijk heeft hij dus wel degelijk wat te vieren. Zijn leerschool zit mooi met fraaie toetsen en praktijktesten. Zoals gezegd begint het vieren pas echt bij de verkiezingsoverwinning en die kan nog lang op zich laten wachten…

Wat doet ze nou?
Iedereen had het eigenlijk moeten kunnen zien aankomen. Het is de persoon die – mij in ieder geval- regelmatig de term oproept: wat doet ze nou? Ze was eerst van plan een eventueel royement aan te vechten. Daarmee zou ze recht doen aan de 620555 kiezers die hun stem op haar hadden uitgebracht. Dat getal viel gisteravond bij NOVA ook weer een paar keer. Het congres had zelfs uitgesproken dat alles gedaan moest worden om Rita Verdonk, want daar gaat het natuurlijk over, voor de partij te behouden. Gisteravond had het bestuur van de VVD nog een gesprek met Lid Verdonk en haar een ultimatum gesteld. Het werkte als een rode lap op een stier, want ze snelde na afloop naar de NOVA-studio en viel met de deur in huis dat ze haar lidmaatschap opgeeft. Een meerderheid van het laatste VVD-congres en haar eigen 620555 VVD-stemmers negerend. Een van de actievoerders die Rita terug wil hebben in de VVD-fractie gaat dooe, hoorde ik hem gisteravond zeggen. Erelid Hans Wiegel is het ook al niet eens met het handelen van het hoofdbestuur. Verdonk zelf had graag binnen de VVD willen blijven. Daar blijkt nu nog weinig van. Zij iis nu druk bezig met het formeren van haar fractie Lid Verdonk en de benodigde ondersteuning. Daar kan ze nu al haar energie op richten, nu ze het royement niet aanvecht. Maar of de achterban daar blij mee is moet nog blijken, over een jaar of drie bij de verkiezingen. Wie wel blij zal zijn is Mark Rutte die nu niet meer bang hoeft te zijn dat Verdonk uit de fractie klapt, of iets zegt wat hij dan weer recht moet zetten.

Offensief
Het kan geen toeval zijn. Dat was het eerste wat ik dacht. Het tweede: dat zij zich hiervoor lenen! Het gebeurde toen ik Pauw en Witteman zag. Drie mensen in uniform zaten daar en zouden vertellen over de missie in Uruzgan. Twee vrouwen en een man. Luitenant-kolonel Gino van der Voet, officier Cindy en luitenant Mariola. De vrouwen worden in Uruzgan ingezet om contact te maken met de vrouwen, maar dat gebeurt amper, gaven ze toe. En opbouw gebeurt wel, maar echt substantieel klonk het mij niet in de oren.
Ik vind het wel erg toevallig dat deze mensen bij het populaire praatprogramma zitten vlak voor de ministerraad beslist over verlenging van de missie in Uruzgan. Ik vermoed een opzetje van het ministerie van Defensie met de programmamakers. Propaganda schoot het even door mijn hoofd. Na een reis over de wereld van verschillende bewindslieden nu opeens het offensief nu bestaat uit militairen zelf. De reisjes werden afgedaan als toeval en meestal volgde een ontkenning dat het alleen over Uruzgan ging. Natuurlijk. Misschien is de algehele politieke situatie in een land ook wel even aan de orde geweest, of zijn wat koetjes en kalfjes voorbij gekomen. Natuurlijk zal iedereen ontkennen dat er een opzetje was. Mij zou het niet verbazen als we straks ook militairen in RTL Boulevard, de wereld draait door en Lingo zien. Allemaal met een glimlach op hun gezicht, want zij doen goed werk en Uruzgan heeft de Nederlanders nodig. Zo wordt een heel volk gemasseerd om straks als de beslissing valt dat ‘we’ langer blijven niet te veel gemord zal worden. Het lijkt me na dit offensief stug als de beslissing anders wordt.

O-woord
Het O-woord is gevallen: het ontslagrecht. Het kabinet wil meer mensen aan het werk helpen en gezien de vergrijzing ligt de kans bij ouderen. Werkgevers willen ze eigenlijk alleen aannemen als ze er gemakkelijk weer vanaf komen. Dilemma, want wie zit te wachten op een baan waar je zo weer uit kunt vliegen? Ook de ouderen zetten hun kennis en ervaring niet zomaar in als ze daar niet wat voor terug krijgen. Het kabinet wil toch het ontslagrecht aanpassen. Minister Piet Hein Donner studeert en praat. Laatst is hij gezien op de kamer van PvdA-kamerlid Mariëtte Hamer. Heel normaal noemde zij het dat de minister even kwam buurten. De PvdA is namelijk tegen de koers die de CDA-minister wil varen. Het zou een uitruil zijn met het referendum. Als de PvdA de draai zou maken en geen referendum voor de nieuwe Europese Grondwet -o nee pardon zo mag het niet meer heten- het nieuwe Europese verdrag zou willen, viel weer te praten over de inhoud van het nieuwe ontslagrecht. Tsja dat Donner direct na het fractieberaad met als uitslag nee tegen een referendum tussen de PvdA-burelen wandelt, is dus heel normaal. Misschien moeten beide partijen het tijdens verkiezingen zo precaire H-woord weer uit de kast halen. Dan komen ze misschien uit de dreigende crisis voor het O-woord. Ook al ontkennen betrokkenen snel dat er een crisissfeer dreigt. Binnen een jaar staan de partijen alweer recht tegenover elkaar. Misschien kan Donner zijn uitspraken over het O-woord nog veranderen in de Handelingen van de Tweede Kamer. Misschien ook niet en als de PvdA dan bij achterban en vakbonden blijft dan kan het nog best een crisis worden. Het is al langer dan zijn eerste, maar hoe lang houdt Balkenende de kikkers van zijn kabinet in de wagen?

SP-gift
De leden van de SP die in de Tweede Kamer of bijvoorbeeld een gemeenteraad aan het werk gaan, dragen een deel van hun inkomen af aan de partijkas. Zo gaat het al jaren. Mensen die het daar niet mee eens zijn, kunnen vertrekken. Er was wel wat meer gebeurt, maar het gedwongen vertrek van Ali Lazrak uit de SP-fractie had wel degelijk te maken met zijn weigering tot het storten van een salarisdeel in de partijkas. Nu blijkt dat de SP de bijdragen aftrekt van de belasting als giften. Ook de afdragers krijgen het advies de bijdrage op te geven bij de belastingdienst als gift. Het omzetten van de door de partij verplichte afdrachten in giften leverde vorig jaar naar het nu schijnt 300.000 euro op. Volgens de partij is niets mis met deze constructie, omdat ook kerken en liefdadigheidsinstellingen op dezelfde manier te werk gaan. Als belastingbetaler financier je dus een deel van de kerkgiften en die van goede doelen. Daar zullen de meeste mensen niet zoveel problemen mee hebben. Wel dat je een politieke partij sponsort waar voor een meerderheid van de belastingbetalers niet eens het hart ligt. De SP mag dan wel groter zijn dan ooit, een meerderheid stemt nog altijd voor een andere politieke partij. Een groot deel van de mensen is misschien ook niet voor een kerk en zeker niet voor het steunen ervan. Misschien is het tijd om de belastingregels hier wat aan te passen. Dubbel voordeel op een gift aan de eigen partijkas moet ergens vandaan komen. Het is niet kies dat de gemiddelde belastingbetaler eraan meebetaalt. Bovendien valt te betwisten of bij een gedwongen afdracht wel sprake is van een gift.

VVD
Het gerommel is nog niet voorbij in de VVD. Na een enerverend congres dat eigenlijk had moeten gaan over de evaluatie van de verkiezingen (rapport van oud-minister Dekker) blijkt meer dan ooit de verdeeldheid. Mark Rutte, die eigenlijk bezig had moeten zijn met het lezen van de Rijksbegroting, moest zijn besluit verdedigen. Hij en hij alleen had Rita Verdonk de fractie uitgezet. Te snel klonk het op het congres en ook in de fractie. Rutte vindt dat Verdonk teveel kritiek uitte op de VVD en neemt haar kwalijk dat ze dat niet binnen de partij heeft gehouden. Ze had de VVD-standpunten moeten verdedigen en verkondigen. Kritiek uit je alleen in de fractie, zo zei Rutte. De bom moest een keer barsten, maar het is een zure appel. Tweederde van het congres steunde het besluit van Rutte. Eenderde stond achter Verdonk die het congres thuis bekeek met een horde journalisten voor de deur en een paar tuinmannen in haar tuin. Zij heeft haar besluit wel of niet uit de partij en voor zichzelf beginnen naar eigen zeggen nog niet gemaakt. Wat die keuze ook wordt, het is een zware kluif. Begint ze voor zichzelf dan heeft ze de zware taak als eenmansfractie meteen de Algemene Beschouwingen in te gaan. Misschien dat ze nog steun krijgt van twijfelaar Fred Teeven. Charlie Aptroot zal zeker niet meegaan. Hij weet nog niet of hij bij de VVD-fractie blijft. Als hij gaat, laat hij zijn Kamerzetel bij de VVD, zei hij tijdens een emotioneel betoog tijdens het congres. Teeven sprak zich nog niet uit. Wel memoreerde hij aan de tijd dat hij als tweemansfractie namen Leefbaar Nederland in de Tweede Kamer zat. Rutte moet zich nu gaan bewijzen en de kikkers in de kruiwagen houden. Hij en hij alleen moet ervoor zorgen dat eenderde van het congres voor de partij behouden blijft. Het uitzetten van Verdonk is zo waarschijnlijk nog lang niet het einde van het gerommel, maar het begin.

Reces
De zomer lijkt nu echt begonnen. Het weer knapt op en is nu echt zomers te noemen. Een verademing na de regen van de afgelopen weken. De Tweede Kamer en het kabinet zijn al even met reces, maar gelukkig bewaarde minister Bert Koenders van Ontwikkelingssamenwerking het fort. Hij was de eerste die het mocht bewaken in afwezigheid van premier Jan Peter Balkenende en diens vicepremiers Wouter Bos en André Rouvoet. De taken zijn deze vakantie een beetje verdeeld zodat de drie kopstukken na een vermoeiend jaar met verkiezingen en formatie even goed uit kunnen rusten. Koenders was dus de eerste en boem. Daar kwam weer een knuppel in het hoenderhok en toeval of niet: zijn naam stond erop. Jawel, de organisatie rond het verdrag van Schokland was niet volgens de regels aanbesteed en -schandalig, oninteger, vriendjespolitiekriekend, gegund aan partijgenoten van de minister. Hij haastte zich te zeggen dat hij de drie heren PvdA’ers nauwelijks kent, ze zeker geen vrienden noemt en nooit iets met ze te maken heeft gehad. Gelukkig voor hem, staan inmiddels ook collega’s André Rouvoet en Ella Vogelaar op het lijstje foute aanbestedingen. Wie bovendien meteen in mei al het rapport van de Algemene Rekenkamer op de jaarverslagen had gelezen, had kunnen zien dat ook respectabele bewindslieden als Gerrit Zalm, Maria van der Hoeven en Henk Kamp op hun ministeries met foute aanbestedingen kampten. Toen waren er andere zaken om over te berichten en gehaktdag is niet sexy. Daarom is gewacht tot het reces, Koenders alleen op het fort en gemakkelijk aan te vallen. Ik ben wel even benieuwd wat de wapens waren… komkommers?

Commissie
De Tweede Kamer laakt regelmatig dat er weer ergens een commissie voor komt. Is het allemaal wel nodig, klinkt het regelmatig. Nu pleiten Kamerleden zelf voor een commissie. Waar gaat het om? Het voorstel van de leiding van de Tweede Kamer, het presidium, om in het eigen budget te snijden. Het kopje koffie of thee zou moeten verdwijnen en daar moet je bij de meeste Kamerleden niet mee aan komen. De bodes lopen bij vergaderingen al rond, al was het maar om briefjes van Kamerleden naar ministers in vak K te brengen en vice versa. Ronald van Raak van de SP dankte de medewerkers van de Tweede Kamer over hun inzet om de nieuwelingen wegwijs te maken. Hij is enthousiast over de bezuinigingen die zijn voorgesteld, maar niet over alles. Hij vindt het wat willekeurig. Ook hij wil een uitgebreide analyse. Daar moet volgens enkele van zijn collega’s een commissie voor komen. Die commissie moet bekijken hoe de Tweede Kamer dan wel op de eigen kosten kan besparen. De kopjes koffie moeten blijven en ook het persbuffet dat onlangs voor veel geld is verbouwd moet open blijven. Van Raak is niet direct voor een commissie, maar heeft wel een idee voor besparingen. Hij wil naar Brits voorbeeld met de premier een wekelijks vragenuurtje in de Tweede Kamer om de week door te nemen. Hij denkt dat dat veel vragen scheelt en dat misschien wel minder nieuws van het kabinet via de media de Kamerleden bereikt. Uitgerekend voormalig parlementair verslaggever en huidig Kamerlid Jan Schinkelshoek vindt dat idee onzin. Hij verwacht juist meer vragen en een leven naar de waan van de dag. Hij moet toch weten dat als geen ander de waan van de dag al regeert.

Vervolg verkiezingen
En weer waren er verkiezingen, maar niet voor iedereen. Ik hoefde vandaag gelukkig niet naar de stembus. Het was de beurt aan de Statenleden. Voor het eerst waren de verkiezingen allemaal tegelijk. Voorheen konden enkele statenleden afwachten hoe anderen hadden gestemd alvorens hun keuze te bepalen. Hier ging het nou allemaal om tijdens de laatste verkiezingen waar ik ook aan mee mocht doen. Ze zeiden allemaal wel dat het voor Provinciale Staten was, maar dat is een wassen neus. Zo lang de provinciale volksvertegenwoordigers zich niet meer laten zien, leven die verkiezingen niet. De leden van de Eerste Kamer die vandaag gekozen worden, zijn veel bekender. Neem Klaas de Vries. oud-minister van Binnenlandse Zaken die daarna zijn vier jaar in de Tweede Kamer gewoon uitzat in tegenstelling tot bijvoorbeeld zijn partijgenoot en collega Tineke Netelenbos. En vertrekkend lid Hannie van Leeuwen. Ooit bekend van haar holletjes naar de interruptiemicrofoon nu als grand old lady van de Senaat. Zij keert niet terug in de groene bankjes. Jawel die oude uit de oude Tweede Kamer. Zij is grijs, een haarkleur die past bij het suffige imago van de Eerste Kamer. Ik heb al meerdere jonge kandidaten her en der gehoord en ook dat zij de boel wel een beetje zullen opschudden en levendig houden. Ach, de oude rotten zijn toch ook wel leuk om naar te kijken. De nacht van Wiegel, de nacht van Van Thijn. Eigenlijk ben ik misschien stiekem een beetje blij dat die nachten zijn geweest. Anders hadden we referenda gehad en burgemeesters moeten kiezen…. Nog meer verkiezingen! Nee, bedankt.

Liegen
Liegen mag niet. Dat kreeg ik met de paplepel ingegoten. Het is één van mijn normen en waarden misschien wel. Verbaasd was ik dan ook toen ik vrijdagochtend vroeg al hoorde dat het kabinet een leugentje toestaat. Goed, ik hoorde ook al vroeg dat een leugentje om bestwil af en toe wel mag, sterker nog, nodig is. Waar houdt de bestwil dan op? Ik kon het ‘s ochtends nog niet geloven. Pas toen de ministerraad was afgelopen snapte ik dat dit echt was. Dit kabinet heeft de normen, waarden en omgangsvormen hoog in het vaandel staan, tenminste ik heb meerdere leden zoiets horen zeggen. Waarom dan toch een leugen toestaan aan asielzoekers die onder het generaal pardon willen vallen. Bovendien wat is de tweede leugen, is dat herhalen van je eerste als daarom wordt gevraagd? Dat lijkt me haast niet, want een leugen moet wel geloofwaardig overkomen om te kunnen werken. Je zal met bijvoorbeeld het een enkele keer noemen van je leeftijd niet weg komen. Je herhaalt het nog eens en bij een volgend gesprek nog eens. Is dat het keer op keer liegen waar premier Jan Peter Balkenende het over had? Iedereen haalt haar erbij, dus ook hier maar even: Ayaan Hirsi Ali heeft gelogen over haar leeftijd en over haar echte naam. Toenmalig minister Rita Verdonk wilde meteen haar paspoort intrekken. Lange nachten vol debatten waren het gevolg en Ayaan mocht blijven. Zij had zich toen al teruggetrokken uit de Tweede Kamer. Bovendien had zij al jaren eerder diverse malen toegegeven dat zij had gelogen. Zou Verdonk dat niet geweten hebben, of was dat haar leugentje? En die verklaring van Ayaan hoe die er kwam werd ook niet direct helemaal eerlijk verteld door Balkenende. Toen mocht het liegen al en nu helemaal. Het komt zelfs zwart op wit te staan dat een keertje liegen niet erg is en geen gevolgen heeft voor een pardon. Juist. Pardon?

‘t Is stil…
Het is relatief stil op en om het Binnenhof. Na anderhalf jaar verkiezingskoorts lijken de patiënten hun wonden te likken. Moegestreden misschien, of diep teleurgesteld, of verward door de plotselinge verliezen of winsten. Het scheelt ook dat met de nieuwe verhoudingen in de Tweede Kamer de partijen nog even moeten wennen. Voormalig kemphanen Wouter Bos en Jan Peter Balkenende zitten nu samen in het kabinet. André Rouvoet zit ook in het kabinet en de nieuwe fractievoorzitters moeten nog een beetje wennen aan hun rol. De kabinetsleden ook, maar zij doen dat ergens in het land. Hun speelkwartier zit er bijna op. Waar andere kabinetten afspraken na de eerste honderd dagen met de eerste resultaten te komen, heeft dit kabinet besloten de eerste honderd dagen te kijken wat er leeft. Alsof ze anders nooit buiten komen. Zo vastzitten op hun ministeries dat ze geen sociaal leven meer hebben. Toegegeven de ruimte voor privé-uitstapjes voor bewindslieden zijn beperkt vanwege de overvolle werkweken. Neemt niet weg dat het ook gewoon mensen van vlees en bloed zijn met familie en vrienden die net als iedere Nederlander ook tegen problematische regels aanlopen. Het speelkwartier is bijna voorbij. Dan kan na anderhalf jaar weer eens echt worden geregeerd. Nou maar hopen dat Balkenende na drie kabinetten in vier jaar iets heeft geleerd en nog weet hoe het moet, dat regeren.

Leiderschap
Het is inherent aan verkiezingen en misschien wel heftiger nu er zoveel verkiezingen op rij zijn geweest: de verliezende partij krijgt een leiderschapscrisis. Afgelopen weekeinde sloeg PvdA-leider Wouter Bos terug in reactie op zogeheten partijprominenten die twijfelden aan zijn leiderscapaciteiten. Eerder raakte VVD-aanvoerder Mark Rutte aan het wankelen toen bleek dat zijn nummer twee en rivale om het lijsttrekkerschap van weleer meer voorkeurstemmen had dan hij. Zelf binnen het CDA schijnt het gerommeld te hebben, maar die crisis bleef in de luwte bij het openbaar gesteggel door de andere partijen. De PvdA is er nog niet helemaal klaar mee, maar de meeste andere partijen zijn er wel uit. Als Femke Halsema iets populistischer wordt, kan zij volgens het leeuwendeel van de GroenLinksachterban ook nog wel even mee.
Aan de top sta je alleen is de vrije vertaling van een bekend Engels spreekwoord en dat blijkt. De leiders van nu worden aangepakt door hun voorgangers of zoals bij de PvdA door leden en zelfs oud-leden van allerlei pluimage. Het gaat met een soort domino-effect want als één prominent iets zegt, wil de ander ook. Als Hans Wiegel iets vindt, rent menigeen door naar Frits Bolkestein. Bij de PvdA is de keuze iets vrijer. Wim Kok hoor je zelden, maar die heeft nu andere zaken aan zijn hoofd (hoe krijg ik mijn geld op, zou een vraag kunnen zijn). Ad Melkert zit in de Verenigde Staten. Bij de PvdA komt het meer uit de omgeving. Oud-ministers en oud-staatssecretarissen. Jeltje van Nieuwenhoven, oud-fractievoorzitter, onthoudt zich van commentaar. Misschien kan zij met haar rust en vrouwelijke charme de kikkers op en om de PvdA weer in de kruiwagen krijgen, want dat schijnt Wouter Bos niet echt te lukken.

Paspoorten
Eigenlijk stond ik er nooit zo bij stil. Mensen kunnen twee paspoorten hebben. Collega’s, vrienden, studiegenoten, je ziet het niet aan ze af. Ook zij gaan gewoon naar hun werk, eten, drinken, slapen, gewoon zoals ik dat zelf ook doe. Toch schijnen zij nu bijzonder te zijn. Er worden Kamerdebatten over hen gevoerd en de discussie gaat ook buiten de vierkante kilometer vrolijk verder. Opeens hoor ik mezelf ook vragen of iemand misschien twee paspoorten heeft. Hiervoor wist ik van één collega dat hij meerdere paspoorten had. Nu heb ik het al meer gehoord. Zij veranderen niet omdat ze nu opeens uit de kast komen met hun dubbele nationaliteit. Ik ook niet door de wetenschap. Laat staan dat bewindslieden erdoor veranderen. Volgens mij is de stap naar vak K, ofwel het kabinet, een grotere verandering dan dat nu hun paspoorten ter discussie staan. Het paspoort innemen maakt echt geen ander mens van iemand. Tenzij hij of zij daardoor helemaal geen paspoort heeft en jaren op een vliegveld in Frankrijk moet leven (zoals de hoofdpersoon in de film The Terminal overkwam, EK).
Het lijkt nu ook gewoon prijsschieten. Wie in de publiciteit wil komen noemt de paspoorten en iedereen komt en luistert. Het is nieuws dat er nu twee staatssecretarissen zijn met twee paspoorten, terwijl al jaren verschillende volksvertegenwoordigers over twee paspoorten beschikken. Uit alle geledingen, want ook bij de VVD komen ze voor. Dat mogelijk ook in de achterban van Geert Wilders mensen met dubbele nationaliteit zitten is dan ook geen schande. Dat hij niet wil vertellen of zijn vrouw mogelijk een dubbele nationaliteit heeft, moet hij zelf weten. Laten we hopen dat het besef snel komt dat ook staatssecretarissen mensen zijn die zelf keuzes mogen maken.

Democratie
Democratie is een groot goed, zo heet het. Iedereen is vrij om mee te beslissen, bijvoorbeeld over wie het volk mag vertegenwoordigen als bestuurders. Het systeem is niet perfect, want de SP-stemmers hebben niet gekozen voor premier Balkenende. Toch werkt het al jaren. Verschillende partijen in de Tweede Kamer stellen verschillende zaken aan de orde. De partij van de dieren heeft er misschien indirect wel voor gezorgd dat dierenwelzijn een aandachtspunt van dit kabinet is. Bovendien stelt de partij ook in de Tweede Kamer zaken aan de orde waar eerder niet of nauwelijks aandacht voor was. Nog nooit was een behandeling van de begroting van het ministerie van Landbouw zo interessant als de laatste keer. Andere partijen stellen andere zaken aan de orde. Zo vindt de Partij voor de Vrijheid dat er in Amsterdam geen Arabische zender mag komen ten koste van RTL7. Meer aandacht is er voor het standpunt van de partij dat iemand met twee paspoorten niet loyaal kan zijn aan beide landen. Zij mogen van de partij geen staatssecretaris zijn en ook Kamerleden met een dubbele nationaliteit liggen opeens in het schietveld van de partij. Fractieleider Geert Wilders werkt al jaren in één zaal met mensen als Nebahat Albayrak, Khadija Arib en toch stelt hij hun achtergrond nu pas aan de orde. Hij kreeg de kans met steun van de VVD om debatten over deze mensen te voeren. Nu noemt oud-minister Agnes van Ardenne (CDA) twee mensen bij naam die met die steun de ‘democratische rechtstaat verkrachten’ en daarom de Tweede Kamer moeten verlaten. Het betreft Mark Rutte en Henk Kamp. Zij zouden niet volgens de lijnen van de eigen partij hebben gehandeld. Mijns inziens is die uitlating olie op het vuur gooien. Het zou niet over personen moeten gaan in de Tweede Kamer, maar over het controleren van de regering en het vertegenwoordigen van het volk.

Provinciale verkiezingen
Het was weer als altijd, bij de provinciale verkiezingen gaat het om landelijke zaken. En even traditioneel beklaagt iedereen zich erover. Het zijn provinciale verkiezingen die horen over de provinciale politiek te gaan. Vooral de fractievoorzitters van de Tweede Kamer roepen om het hardst dat het niet om landelijke politiek gaat. Nou ja een beetje, omdat de provinciale verkiezingen de samenstelling van de Eerste Kamer bepalen. Daar kunnen wetten eindeloos worden teruggestuurd, dus een pretje voor de coalitie is het niet daar geen meerderheid te hebben. Maar goed, alle fractievoorzitters roepen dat het niet om hen gaat, maar ondertussen. Allemaal lopen ze wel de diverse televisieprogramma’s, radiodebatten, bijeenkomsten in het land af. Zogenaamd ter ondersteuning. Als dat echt zo zou zijn, zouden ze hun mond moeten houden over thema’s als AOW, dubbele paspoorten en dat soort dingen. Ze zouden het dan enkel en alleen over jeugdzorg, ruimtelijke ordening en andere strikt provinciale zaken moeten hebben.
Een andere optie is acceptatie. Roep niet elke vier jaar hoe belangrijk deze verkiezingen zijn, heb het over landelijke thema’s en doe niet net alsof. Loop wel alle debatten en bijeenkomsten af en laat je gezicht overal zien. Misschien dat het dan bij de kiezer wat meer leeft en dat ie, wellicht onder valse voorwendselen, wel gaat stemmen om niet langs de zijlijn te blijven staan. De stoelendans bij de provincies en de Eerste Kamer zijn het gevolg en de kiezer heeft even zijn stem mogen laten gelden. Zuiver is het misschien niet, maar wel minder hypocriet dan elke keer de discussie landelijk regionaal weer op te rakelen.

Weer verkiezingen
De perikelen rond de formatie van een nieuw kabinet zijn net voorbij, of opnieuw moeten we naar de stembus. Eigenlijk hadden we komende week ook Balkenende 3 moeten kiezen, maar inmiddels zit Balkenende 4 al in vak K. Het kan raar lopen. Veel is gespeculeerd over het al dan niet halen van de provinciale verkiezingen op 7 maart met een nieuw kabinet. Dat is gelukt. Voordeel voor de PvdA dat ze nu bewindslieden hebben die mee campagne kunnen voeren. Voor de ChristenUnie geldt dat voordeel ook en misschien wat meer. De achterban daar is oprecht trots op de regeringsdeelname en bij de PvdA kun je je dat afvragen. Zeker omdat de SP de partij nog steeds beticht van ontrouw aan de mogelijke samenwerking. De PvdA zegt dat de SP het niet heeft geprobeerd, de SP zegt dat de PvdA niet genoeg heeft gedaan de partij erbij te houden. Er zou in het geheim al overleg zijn gevoerd over de vorming van de huidige coalitie. Bovendien blijft de hypotheekrente overeind en gaan de AOW-plannen van de sociaal democraten ook al niet door. De komende verkiezingen bieden de nieuwe bewindslieden wel het voordeel dat ze tijd krijgen de stukken door te nemen en dat ze als ze dat willen het land in kunnen tijdens de campagne om zichzelf voor te stellen aan ‘het volk’. Daarvan gaan ze de komende tijd nog veel meer zien, want samen maken we immers het regeerakkoord compleet. In overleg met het veld heet dat. In eerste instantie waren er honderd dagen voor uitgetrokken, nu tot het zomerreces, dus ruim een maand langer. Komende week zal blijken of de regering ook op een meerderheid kan rekenen in de Eerste Kamer. Anders is het buitenspelen leuk, maar blijft de vraag of het iets oplevert.

Randstadrail
Een drama. Een andere omschrijving is er niet. Het project Randstadrail kraakt aan alle kanten. Eerst reed de nieuwe snelle tram tussen Den Haag en Rotterdam. Tram 3 moest wijken uit de tramtunnel vanwege testritten en daarna het echte werk. Een paar ongelukken die niets met elkaar te maken hebben en de Randstadrail moest uit de roulatie. In ieder geval tussen Rotterdam en Den Haag. Op een veel kleiner traject, Den Haag Centraal station tot Loosduinen rijdt de snelle tram nu wel. Juist op het oude traject van tram 3. Het nieuwe voertuig mag eigenlijk geen tram meer heten. Het is een wit laagdrempelig breed voertuig zonder stempelautomaat en met deuren aan twee kanten. Verwarring alom. Stempelen moet vooraf op het perron, totdat de OVchipkaart komt, want daarvoor hangen de apparaten al in de RR. RR is de afkorting die op de tramhalte staat. Simpelweg 3, zoals nog op een enkele oude halte staat betekent niet dat je daar op kunt stappen. Sterker nog, het betekent dat je daar niet kunt instappen. Want met die deuren aan twee kanten is het toestel flexibeler. Het kan betekenen dat de middenberm de halte is. Een enkele noodhalte die nog niet is weggehaald (je weet nooit of het ding niet alsnog een ongeluk krijgt en weer uit de roulatie moet en de oude trams terugkeren) leidt tot verwarring. Aan die kant willen de deuren niet open en de bestuurder waarschuwt niet even dat de andere kant toegang biedt tot het voertuig. Een man miste twee RR’s op deze manier. De bestuurder keek stoïcijns voor zich uit. Over vijf minuten komt de volgende en bestuurders zijn onaantastbaar geworden. Zij zitten achter glas en mogen niet meer communiceren met hun passagiers. Het is maar de vraag wie het meest lijdt onder het drama.

Bijna klaar
Formateur Jan Peter Balkenende is bijna klaar met zijn werk. Hij praat nu met alle poppetjes. De aanstaande bewindslieden moeten al hun fouten en foutjes opbiechten. Beoogd minister van Binnenlandse Zaken Guusje Ter Horst vertelde nog maar eens dat zij achter het stuur was gekropen met één wijntje boven het toegestane alcoholinname in het verkeer. Mea culpa, maar het is geen probleem om het politieapparaat efficienter te kunnen laten werken, vindt de formateur. Tenminste als we de woorden van Ter Horst moeten geloven. Ella Vogelaar biechtte op dat zij ooit lid is geweest van de communistische partij. Zo heeft iedereen wel iets om te biechten, hoewel een aantal aanstaande bewindslieden wel heel erg braaf is en niets heeft voor de biechtstoel. Een beetje jammer, want dat verkleint de kans op flitsende eerste dagen, zoals die van oud-staatssecretaris Philomena Bijlhout die het zeven uur volhield in het kabinet Balkenende 1. Misschien heeft de formateur wel geleerd van die keer, of van de andere keren. Waarschijnlijk zal hij ook vragen naar de nevenfuncties en hoe snel die kunnen worden neergelegd. Wie gaat voor het Jenevergenootschap in het kabinet zitten? En wie voor de muziekorgels? De journalisten zijn vast weer aan het graven in de obscure hoeken en gaten van het verleden van de bewindslieden. Ronald Plasterk zei ooit dat hij niet de politiek in zou gaan. Toch zit hij nu bijna in vak K. Hij zal zijn columns op moeten geven en moeten spreken met de mond van het kabinet. Zijn mening moet hij bewaren voor de Treveszaal en hij mag niet eens zeggen wat de reacties waren. Het is even afwachten wat nog naar boven komt en of Balkenende 4 echt zo braaf is als het nu lijkt.

Verdelen
Het coalitieakkoord is klaar. Het reizend gezelschap onder leiding van Herman Wijffels kan weer rusten en de meegereisde tafel ook. De premier en zijn vice-premiers zijn bekend: Jan Peter Balkenende, Wouter Bos en André Rouvoet. Nu de rest nog. Welke poppetjes komen waar, gonst het door Den Haag. Zou Sharon Dijksma veroordeeld zijn tot het fractievoorzitterschap, of mag zij een lang gekoesterde wens in vervulling zien gaan en minister worden? In en om Den Haag is het invullen van de posten het gesprek van de dag, of beter van het uur. Wat mij vooral intrigeert is waar de uitverkorenen gaan zitten. Jeugdzaken is nu verdeeld over het ministerie van Justitie, met minister Verdonk als portefeuillehouder, maar zat eerst bij staatssecretaris Clemence Ross van Welzijn en natuurlijk heeft Maria van der Hoeven als Onderwijsminister er ook wat over te zeggen. Waar past de minister van Jeugd en Gezin in dit plaatje? Hetzelfde geldt eigenlijk voor de minister van integratie en wijkverbetering. Gaat die gezellig met de minister van Milieu in de accubak – de bijnaam voor het pand van het huidige ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu zitten? De poppetjes staan misschien te trappelen, in ieder geval heeft iedereen die wat voorstelt zijn telefoon nu dag en nacht aanstaan, maar waar gaan ze zitten. Twee hoofden op één kussen -ministerie in dit geval- moeten wel samen door één deur kunnen. Anders krijg je een situatie als bij Van der Hoeven en haar oud-staatssecretaris Annette Nijs. Dan moet er iemand opstappen en dat heeft Balkenende al genoeg meegemaakt in zijn voorgaande kabinetten. Geen lichtzinnige materie, ook niet voor een doorgewinterde formateur als Balkenende die opgaat voor zijn vierde.

Reizend
Een reizend gezelschap. Geen circusartiesten, of kermisklanten, nee de onderhandelaars voor de nieuwe coalitie gaan op reis. Ze gaan het land door op zoek naar rustige ‘geheime’ locaties. Informateur Herman Wijffels wil de gebruikelijke hoek op het Binnenhof waar vele kabinetten zijn ontstaan weinig zien. Hij wil van locatie naar locatie trekken om verder te praten over de coalitie. Breekpunten zijn er niet in de onderhandelingen, wel wat lastige onderwerpen. Direct na de eerste onderhandelsessie in Beetsterswaag kwamen de drie onderhandelaars naar buiten met achter hen de secondanten. Jan Peter Balkenende voerde als eerste het woord met als eerste woorden ‘de kop is er af’. Wat wel opviel waren de twee andere onderhandelaars. André Rouvoet en Wouter Bos. Zij flankeerden de CDA-onderhandelaar en stonden naar hem te luisteren. Hun blikken gingen naar boven, naar links, naar rechts en weer naar boven. Af en toe keek Rouvoet even bedenkelijk naar Balkenende, alsof hij wilde afdwingen dat Balkenende precies de juiste woorden gebruikte. Het lijkt me wel een mooi gezicht om naar alle doorgehakte knopen de heren zogenaamd casual gekleed te zien verschijnen. Rouvoet en Bos omhoog kijkend en Balkenende met zijn blik naar de vragenstellende verslaggevers. Balkenede weer strak in het pak met stropdas, Bos met een jasje zonder stropdas en Rouvoet in vest of trui. Wijffels de hele dag in trui, totdat de pers hem ontdekt… dan trekt hij zijn jasje weer aan. Het reizend gezelschap verschijnt binnenkort in een theater bij u in de buurt. Blijf uitkijken naar gepantserde auto’s, bewakers en gesloten gordijnen op een rustige locatie. Misschien is dit reizend gezelschap toch meer een circus.

Media
De nieuwe fase van de formatie moest geheim blijven. De vier heren, Herman Wijffels, Jan Peter Balkenende, Wouter Bos en André Rouvoet wilden in alle rust werken aan een missie voor het nieuwe kabinet en knopen doorhakken. Bos verliet de locatie even voor de verjaardag van zijn kleine. De journalisten van de Telegraaf ontdekten de plek waar de onderhandelaars zich hadden teruggetrokken. Het was een koetshuis in Beetsterswaag, in het verre Friesland. Ineens was het gedaan met de rust. De journalisten verzamelden zich snel in het hoge Noorden en stonden alweer voor de deur. Een bekend gezicht bij formaties, ook al was de plaats een beetje anders dan de normale hangplek voor Haagse journalisten op het Binnenhof. Het kostte nog geen dag voor de ontdekking en het was meteen nieuws. De rustige afzondering was mislukt. De macht van de media doet van zich spreken, want snel is een mediamoment ingeruimd. De cameramensen en fotografen mochten even zien hoe de heren er in hun vrijetijdskleding bijzaten. Een ander gezicht dan anders. Daarna gingen de gordijnen terug en zaten de onderhandelaars en hun secondanten als ratten in de val. Zij moeten nu hun werk doen met de media achter de gordijnen. Na de ontdekking wilde de woordvoerder van Wijffels ook wel onthullen dat op de laatste dag van de afzondering een verklaring volgt met de verdere gang van zaken. Dan weten we of er een dichtgetimmerd regeerakkoord komt en of duurzaamheid onderdeel uitmaakt van de missie. Ineens is de afzondering in de openbaarheid. Zoals Bos al eens zei: operatie geslaagd, patiënt overleden. Rust hebben ze niet meer bij hun onderhandelingen, met dank aan de immer speurende media.

Geheim
De formatie is een nieuwe fase ingegaan. De vier heren, Herman Wijffels, Jan Peter Balkenende, Wouter Bos en André Rouvoet zijn op een totnogtoe geheime locatie bijeen. Zij proberen een missie voor het nieuwe kabinet op te stellen en knopen door te hakken. Wat doe je bijvoorbeeld met een regeerakkoord. Schrijf je alle afspraken tot in detail uit, of blijf je bij de hoofdlijnen en komt de rest later? Het zijn geen gemakkelijke zaken waar de heren het over hebben. Vandaar de maatregel om niet op het Binnenhof te praten, waar hongerige journalisten de wacht houden voor elk nieuwtje wat er uit de besprekingen te melden is. Nee, Wijffels kiest voor een geheime locatie in alle rust (Veluwe? Texel?). De drie onderhandelaars kunnen daar gemoedelijk met elkaar praten, even zonder druk van die lastige media. Die speuren zich op hun beurt rot naar de locatie van de besprekingen. Het blijft een groot spel. Dat Wijffels zijn taak echt serieus neemt, blijkt wel uit het feit dat volgens de geruchten de mannen ook allemaal op de geheime locatie blijven overnachten. Na drie dagen krijgen ze hun vrijheid terug en hopelijk ook een plek in de coalitie, want daar is het allemaal om begonnen. Dat betekent waarschijnlijk ook samen ontbijten, lunchen en dineren. Misschien gooit Wijffels er ook nog een survivaltocht of dropping tussendoor om een sterk team te maken en de drie fractieleiders te leren hoe ze elkaar moeten vertrouwen. Een soort kamp, zoals we die van vroeger kennen, maar dan anders. De mannen moeten toch ergens uit komen en dan bedoel ik niet de geheime locatie.

Columns 2006

Columns van Elske Koopman 2006

Rust

Na een jaar tumult is het even rustig in Den Haag. De politieke arena is verlaten en de dames en heren die op en om het Binnenhof werken genieten van een welverdiende vakantie. Zij kunnen zich even opladen en bijkomen van een jaar vol tumult. Twee verkiezingscampagnes, twee kabinetscrises en twee opgestapte ministers. Het gebeurde op de vierkante kilometer. Iedereen was wel even aan rust toe. De ene zoekt rust op Cuba, de ander op Ibiza, als het maar ver weg is. Ver weg van formeren en de dingen die volgend jaar meteen weer gaan beginnen. Zeker is dat er weer een verkiezingscampagne aan zit te komen. Dit keer voor het bestuur van de provincies. Belangrijk, want de uitslag daarvan bepaalt de samenstelling van de Eerste Kamer. Die moet de wetten goedkeuren en met de nieuwe samenstelling van de Tweede Kamer kunnen daar nog wel eens dingen gaan veranderen. Het kan de coalitie in het nauw brengen, de coalitie die Wijffels bij elkaar moet brengen. Lukt dat hem niet, dan komen er misschien alsnog ook weer landelijke verkiezingen. Dan mag de kiezer duidelijker uitspreken wat hij of zij wil. Want in de extremen zit het kennelijk niet, daar is niet echt eer aan te behalen. Niemand wil met de partij voor de vrijheid, constateerde Geert Wilders al op de verkiezingsavond en het CDA wil ook niet echt met de SP. Of is die laatste partij te vroeg van het toneel afgestapt? Een jaar vol verwachtingen wacht Den Haag. Het is in het nieuwe jaar dan ook waarschijnlijk snel gedaan met de rust. De vraag is wel hoe lang het duurt en of 2007 het jaar 2006 kan overtreffen in spanning en politiek gekrakeel. Iedereen in ieder geval een gelukkig nieuwjaar gewenst en hopelijk blijft het ook een beetje rustig.

Uniek
Het moet gezegd, Rita Verdonk is uniek. Ze lijkt zelfs een poging te doen daarmee in het Guinnes Book of Records te komen. Ze was uniek in haar aanpak van haar bevoegdheid om bijvoorbeeld topsporters de Nederlandse nationaliteit te krijgen. Salomon Kalou bleef Ivoriaan. Ze wilde na absolute ontkenning opeens toch lijsttrekker van de VVD worden, recht door zee, zo heette het. Daarna betichtte ze indirect de Tweede Kamer van het onwettig handelen. Liefst drie jaar zou de Kamer met 149 rechtmatige leden hebben vergaderd, want Ayaan Hirsi Ali was geen Nederlandse. Na veel rumoer en nachtelijke debatten en natuurlijk een onder druk opgestelde verklaring van Hirsi Ali zelf, was ook dat brandje geblust. Een val van het kabinet was het gevolg, maar twee partijen bleven over, lekker rustig. De rust duurde maar even. Ze was dan net niet de lijsttrekker geworden, als nummer twee haalde ze meer voorkeurstemmen dan nummer één Mark Rutte. Een couppoging was het gevolg, of nee een commissie moest de gevolgen maar eens gaan onderzoeken. Uniek was het wel, nog nooit eerder in de geschiedenis was de nummer twee in aantal stemmen boven de lijsttrekker beland. De euforie duurde even, toen schikte zij zich onderdanig in de rol van de nummer twee. Weer was het even rustig. Tot de nieuwe meerderheid in de Tweede Kamer een uitzetstop wilde voor oude asielzoekers. Dat kon Verdonk niet verkroppen. Zij legde twee moties naast zich neer en kreeg een motie van afkeuring tegen. Uniek. Nooit eerder dwong de Tweede Kamer een demissionair minister met zo’n motie tot aftreden, of het wijzigen van beleid. Ze ging niet, stond haar portefeuille af uit landsbelang. Het wachten is op een nieuwe actie van Verdonk als oppositielid in de Tweede Kamer. Alles voor een plekje in het boek, wellicht.

Denken
Het weekeinde is voor veel mensen een tijd van rust, het opknappen van klussen waar doordeweeks geen tijd voor is, het huis schoonmaken, boodschappen doen, bijlezen, een tegenhanger van de drukke werkweek. Dat geldt niet voor informateur Rein Jan Hoekstra. Hij moest eens goed nadenken. Peinzen over zijn verkenning. Het CDA kiest geen partij, maar is niet erg enthousiast over een coalitie samen met de SP.
Het CDA wil liever met de ChristenUnie, maar daar voorziet de PvdA weer problemen vanwege grote verschillen. Jan Peter Balkenende, demissionair premier, heeft afgelopen vrijdag tijdens de ministerraad waarschijnlijk weemoedig om zich heen gekeken. Wat zou hij graag een andere uitslag hebben gezien. Verliezen is nooit leuk, maar hij is tenminste de grootste gebleven. De VVD heeft zoveel verloren dat de partij nu vierde van Nederland is. Pijnlijk en niet meer geschikt voor een coalitie met twee partijen. Dat terwijl de VVD toch de droompartner van Balkenende was. Hij kan niet anders dan zijn gedachten nu verzetten. Hij zal wel moeten. Zou de telefoon in huize Balkenende hebben geklingeld tijdens het denkwerk van Hoekstra? Dat zullen we misschien wel nooit weten.
Zeker is dat de huidige coalitiepartner VVD de wonden likt. Een commissie onder leiding van oud-minister van VROM Sybilla Dekker mag de oorzaken van het verlies gaan onderzoeken. Zou ze ook kijken naar de gevolgen van het beleid en de belofte van Bos dat haar ‘kindje’ de huurwet van tafel zou gaan? De Eerste Kamer behandelt de wet al niet. Dat is winst voor links. Het enige wat rest is haar en Hoekstra veel sterkte en wijsheid toe te wensen.

Karwei
Demissionair minister Gerrit Zalm van Financiën heeft gesproken. Hij stapt uit de politiek. Hij eindigt zijn ministerschap als zijn opvolger daar is. Zalm zelf denkt dat dat misschien wel eens na volgende verkiezingen zal zijn. In ieder geval verwacht hij een lange en ingewikkelde formatie. Mark Rutte vindt dat daarbij rekening moet worden gehouden met de voorkeursstemmen op Rita Verdonk. Volgens hem is dat een teken van waardering voor haar integratiebeleid. Echt gemakkelijk kan hij zich niet voelen, zijn nummer twee is hem met bijna zeventigduizend voorkeurstemmen voorbijgestreefd.
CDA´er Rein Jan Hoekstra mag ondertussen de haast onmogelijke klus klaren. Hij moet onderzoeken welke meerderheidscoalitie mogelijk is en kan rekenen op een vruchtbare samenwerking met de Staten-Generaal, zo staat in zijn opdracht omschreven. Hij begint met drie dagen lang praten, praten, praten. De eerste genodigde is Jan Peter Balkenende en de laatste op donderdagmiddag is Bas van der Vlies, het langstzittende Tweede Kamerlid.
Het kan geen gemakkelijke klus zijn. Een teken aan de wand is dat vice-president van de Raad van State en eerste adviseur van koningin Beatrix, Herman Tjeenk Willink zaterdag uren bij de koningin zat voorafgaand aan de benoeming van Hoekstra. Tjeenk Willink hoopt toch dat de formatie een beetje snel kan. Hoekstra heeft als verkenner al laten weten enkele weken nodig te hebben voor de eerste verkenningsfase.

Puzzelen
De stemmen zijn geteld, de kaarten geschud, alle clichés komen voorbij en het grote puzzelen kan beginnen. Koningin Beatrix heeft haar adviseurs al gehoord en gaat verder met het luisteren naar de wensen van de fractievoorzitters. Hoewel maandag de Kiesraad pas de officiële uitslag heeft, is de grote lijn wel duidelijk. Het zittende kabinet heeft flink verloren, maar het CDA is nog de grootste dus viert feest. De SP heeft gewonnen, oude rot Remi Poppe keert terug en dat werd gevierd met vijf taarten. Geen overbodig aantal met een nieuwe fractie van vooralsnog 26 kamerleden. Andere winnaars zijn geheel aan uw rechterhand de Partij voor de Vrijheid, waar nog steeds bijgezegd wordt van Geert Wilders. Helemaal links staat de Partij voor de Dieren. Deze twee Pvd’s hebben mogelijk die andere, de PvdA wel verlies bezorgd. Tien zetels gingen eraf. Wouter Bos was en is zeker niet in juichstemming en zal nog bekijken waar dit verlies aan ligt. Zeker nu de peilingen net voor de verkiezingen juist weer wat gunstiger waren. Diezelfde peilingen hebben volgens LPF die van de P een V heeft gemaakt de partij bewust kapot gemaakt. De opiniepeilers hebben er volgens Mat Herben met hun nullen voor gezorgd dat de partij nu de Tweede Kamer moet verlaten. De andere rechtse partij mocht er niet eens in en de tranen brandden achter de ogen van lijsttrekker Marco Pastors. Tranen van vreugde waren er bij de ChristenUnie. Niet links en niet rechts, christelijk-sociaal. De partij van André Rouvoet won genoeg zetels om een rol te spelen tijdens de formatie. Dan moet de PvdA, die nu de wonden likt, wel meedoen. Bos wil dat eerst de grootste en de grootste winnaar met elkaar praten. Marijnissen wil zijn verantwoordelijkheid nemen, zelfs met het CDA. Zou de kiezer dat hebben gewild, de fabrieksarbeider uit Oss in een kabinet met Balkenende?

V-dag
Eerder dan verwacht en toch gekomen: het is weer verkiezingsdag. Jawel mooi stemweer, niet te warm, regelmatig droog. Een beetje koud is het wel, maar dat mag de pret niet drukken. Het is tijd voor het verworven recht tot stemmen. Je keuze bepalen en uitmaken of je dat strategisch doet, of vanuit idealen. De ene strateeg is de andere niet, dus dat strategisch kiezen kan nog leuk uitpakken. Na twee lijsttrekkersdebatten, voor smurfen en olifanten is me uit de presentatieteksten bijgebleven zou iedereen een voorkeur moeten kunnen overhouden. Het NOS journaal maakt melding van weinig zwevers en veel links in een Amsterdams stembureau, maar daar mogen geen conclusies aan worden verbonden want Amsterdam is altijd links. Daar hebben de laatste momentkiezers dus ook al niets aan. Vanavond kunnen ze wel iets hebben aan RTL. Die wil vlak voor het sluiten van de stembureaus al een eerste ‘exitpoll’ laten zien. NOS boos. De baas van het journaal, Hans Laroes, heeft op hoge poten een e-mail geschreven aan zijn commerciële collega’s. Je moet een kiezer niet beïnvloeden met tussentijdse peilingen op de verkiezingsdag zelf. Alle dagen ervoor Maurice de Hond is geen probleem, maar op de dag zelf is nog uit den boze. Nog, omdat waarschijnlijk over een paar jaar ook dat gaat veranderen. Net zoals nu de meeste politieke partijen op de dag zelf nog campagne voeren. Dat had je een aantal jaren terug ook niet kunnen bedenken. Dus wellicht in de toekomst elk uur peilingen tot sluiting van de stembureaus. Dan kan de campagnevoerder zien waar het wat minder gaat dat uur en het kamp snel nog even verplaatsen om zieltjes te winnen. Het CDA zal dan vast naar Amsterdam verkassen.

Tellen
De week van het tellen is aangebroken. De campagnevoerende politici en de volgende journalisten zijn aan het aftellen. Het einde van de pre-verkiezingsmarathon is bijna ten einde. Tegelijkertijd zijn ze ook aan het optellen. Ook al zeggen ze dat de peilingen niets voorstellen (vooral als ze daarin slecht scoren), ze kijken toch elke dag even met een scheef oog naar de dagkoersen. Wouter Bos ziet zijn aanhang verminderen en Jan Marijnissen ziet zijn stemschare groeien. De VVD is al begonnen met paniekvoetbal. Rita Verdonk wil vice-premier worden, Mark Rutte wil daar nog een weekje over slapen, minstens en vice-premier Gerrit Zalm noemt Jan Peter Balkenende een bange premier, die moeilijke maatregelen mijdt uit angst voor de kiezer. Zou de premier ook naar de peilingen kijken? Daarin gaat hij nog goed, in tegenstelling tot de partij van zijn vice-premier. De CDA-lijsttrekker is intussen ook bang geworden dat de CDA-achterban niet gaat stemmen, omdat ze vinden dat het toch wel goed gaat. Hij roept iedereen vooral op de schouders eronder te zetten en vooral naar de stembus te gaan. Soms letterlijk, soms naar de computer, maar stemmen moeten ze allemaal. De ervaring leert dat in het stemhokje vreemde dingen gebeuren. De kennis maakt plaats voor de emotie. Die man mag ik en die weer niet, of ach erm, hij verdient nog een stem, of ik wil van het huidige kabinet af. Het zijn allemaal zaken die de keuze op het laatste moment kunnen bepalen. De programma’s lijken over het algemeen toch te veel op elkaar en elke partij heeft goede én slechte dingen.

BB
Big Brother is watching you! Het thema uit het boek 1984 van George Orwell is populairder dan ooit, ook in de verkiezingen. Toegegeven, de bewoners in het huis waar het thema wordt uitgebuit, merken er weinig van. De politici des te meer. Mark Rutte eet elke ochtend een beschuitje met de bezoekers van zijn website en vertelt over de dag. Femke Halsema racet het land door per bus en via de TomTom in menig auto. André Rouvoet heeft zijn eigen rap, rou rules. Iedereen gaat mee met zijn tijd en daar hoort bij dat ze steeds vaker in beeld zijn en zich steeds meer blootgeven. Alle realityshows (vreselijk woord) maken het gewoon dat je ziet hoe Jan Marijnissen in zijn ochtendjas de krant leest en dat Geert Wilders nog steeds veel bewakers heeft rondlopen en twee auto’s nodig heeft om met dat gezelschap van A naar B te komen. Bijna iedereen doet mee aan deze nieuwe vorm van openheid. BIJNA iedereen, want de twee waar het volgens vele kiezers en media over gaat, zie je amper zo persoonlijk in beeld. Ironisch dat hun beider achternamen de initialen vormen van de grote broer uit 1984. Wouter Bos en Jan-Peter Balkenende, Balkenende en Bos. De laatste liep met een lege kinderwagen om inbreuk op zijn privacy te voorkomen. De premier liet zich fotograferen door zijn dochter die zoals wel vaker verborgen blijft achter de lens. Het wonderlijke aan het geheel is dat de partijen van B&B nog steeds aan kop gaan in de peilingen. Het hoeft dus niet, dat je je overal laat volgen. Alhoewel beide heren wel overal opduiken. Bos lijkt nog steeds nerveus en Balkenende maakt nog steeds halve zinnen door een deel in te slikken. Kennelijk hebben de heren wel iets, waardoor ze nog zo hoog staan. Of zou het stiekem toch aan de verkiezingsprogramma’s liggen?

Stemwijzer
De stemwijzer heeft een miljoenste advies uitgegeven en dat in één week. Gefeliciteerd zou ik bijna zeggen. Bijna. Want in deze tijd van extraatjes, cadeaus en het ter discussie stellen van toch al discutabele maatregelen is het niet meer dan normaal om vaker je keuze te laten bepalen. Bovendien is het einde van de stemwijzer ook niet helemaal duidelijk. Zelf drukte ik na het bekijken van mijn eigen standpunten in vergelijking met de partij van mijn keuze op de verkeerde knop. Pats alle resultaten weg en opnieuw welkom bij de stemwijzer. Op die manier heb ik al drie keer om een advies gevraagd. Daar komt bij dat bij een enkele stelling toch even het gevoel knaagt, of ik het zelf nog wel met mijn keuze eens ben. Wat zou eruit komen als ik daar een ander antwoord had ingevuld. Hup, nog twee keer om advies gevraagd. De uitkomst was tot twee keer toe GroenLinks, één keertje ABC en twee keer de partij voor de dieren. Ik denk niet dat ik voor de laatste twee ga stemmen. Hoe geloofwaardig is iemand die zomaar twee vuilniszakken aan zijn deur vond en niets heeft gehoord of gemerkt van het ophangen (het zijn grote ordners waar de bouwfraude in is gedocumenteerd, op zijn minst zou een plof tegen de deur gehoord moeten zijn). Voor de partij voor de dieren heb ik meer respect, maar de ervaring leert dat zo’n partij toch teveel compromissen moet maken en daarom misschien wel meer buiten dan in de Tweede Kamer bereikt. GroenLinks blijft over. Ook daar heb ik mijn twijfels. Hoe groen is een partij die campagne voert met in de hoofdrol een grote slurper van een auto (en een aardigheidje voor in een autonavigator weggeeft)? Van die hele stemwijzer ben ik na vijf adviezen nog niet veel wijzer.

Klokkenluiders
De Notre Dame had er eentje, André van Duin had er eentje en als het aan Ad Bos en vrienden ligt, heeft Den Haag er straks een heleboel. Jawel het Ad Bos Collectief en Nederland Transparant gaan voor Kamerzetels. In de strijd lieten zij de Nederlandse Klokkenluiderspartij van Joeri Wiersma (oud-LPF), zijn vader en Edwin de Roy van Zuydewijn ver achter zich. Ondanks de charmante pogingen en als we de beelden mogen geloven redelijk succesvolle pogingen van de ex van prinses Margarita om steunbetuigingen binnen te halen. ‘Nee, u tekent niet voor mij, alleen om mij mee te laten doen’, trok ogenschijnlijk veel mensen over de streep. Toch haalde hij het niet. Meteen beklaagde de partij zich over onrechtvaardigheid. De partij die als belangrijkste partijpunt -zeggen ze zelf- rechtvaardigheid heeft, voelt zich onjuist bejegend. Misschien lag het daar helemaal niet aan. Die andere Klokkenluiderspartij, Nederland Transparant had namelijk hulp. Over onrechtvaardig gesproken. Die andere klokkenluiders kregen namelijk hulp vanuit de Tweede Kamer. Jawel: Gonny van Oudenallen, het hoogrode Kamerlid-voor-extra-wachtgeld, heeft meegeronseld voor steunbetuigingen. Naar eigen zeggen was ze erg succesvol. Dat stond te lezen in een door haar groep van Oudenallen verstuurd persbericht. Ach ja, één van de vorige persberichten ging over de voorzitter van de Tweede Kamer die tegen haar had gezegd dat ze vanwege haar enthousiasme een paar minuten spreektijd erbij kreeg. Rood of niet, ze heeft Nederland Transparant aan enkele stemmen geholpen en misschien is het wel door die hulp van binnenuit dat die partij wel door is en De Roy niet.

Van As
De vastgoedadviseur uit Alphen aan den Rijn voorheen LPF-fractievoorzitter Gerard van As is weer in het nieuws en dat wil hij helemaal niet. Hij kwam in 2002 in de Tweede Kamer voor de LPF. Dat wilde hij wel. De moord op Pim Fortuyn, zijn partijleider, dwong de fractie op zoek te gaan naar een nieuwe voorzitter. Dat werd Herben. Dat wilde van As niet echt. De partij maakte als beginneling roerige tijden en de val van een kabinet mee en kwam met acht zetels toch weer in de Tweede Kamer. Nog steeds veel gedoe en uiteindelijk werd Gerard van As fractievoorzitter, dat wilde hij eigenlijk niet. De verkiezingen komen eraan en de LPF besloot na een ledenraadpleging dat Van As per direct op moest stappen als fractievoorzitter ten faveure van Herben. Dat wilde van As niet. Hij had de functie nooit gewild en nu werd hij afgedankt. Hij wilde niet onder Herben en stapte op. Van As wilde ook niet alleen verder, dus schoof hij aan bij de groep Nawijn. Die wilde hem niet echt op de lijst zetten. Dat wilde Van As ook niet. Nawijn kwam met een lijst met daarop, redelijk laag, Van As. Dat wilde de persoon in kwestie niet. Hij stapte uit de fractie en ging zich beraden. Nog meer eenmansfracties wilde hij niet en eigenlijk was hij al lang van plan uit de politiek te stappen. Dus stapte hij toch maar meteen uit de Tweede Kamer en uit de politiek. Zou hij dat ook gedaan hebben als hij fractievoorzitter van de LPF had mogen blijven? Dan zou hij misschien Herben niet meer willen hebben. De meeste leden willen dat wel, zegt de partij. Zo gaat Van As uiteindelijk iets minder geruisloos dan hij zegt te hebben gewild.

Vrijheid
De partij van de vrijheid. Het is het zoveelste nieuwe partijtje op rechts. Alhoewel leider Geert Wilders en nummer twee Fleur Agema dat ontkennen. Zondag zei de nummer twee in het radio1-journaal dat de partij anders is omdat Geert al zolang bezig is. Hij is geen egotripper maar een leider en meerdere partijen op rechts moet kunnen. Dat de kamerfracties van die partijen waarschijnlijk zo klein zijn dat ze weinig in kunnen brengen, deert haar niet. Agema is ervan overtuigd dat de partij van de vrijheid wel wat kan bereiken. Het speerpunt is wat haar betreft de belastingverlaging van in totaal 16 miljard euro. Dat andere partijen ‘op rechts’ ook lagere belastingen willen zegt volgens haar niets. Haar partij heeft het plan heel goed onderbouwd. Een andere partij die al een tijd meeloopt en ook lagere belastingen wil is de VVD. Agema heeft nog niet kunnen vaststellen hoe die partij de belastingen omlaag wil krijgen. Bovendien zegt ze dat de partij met Mark Rutte is opgeschoven naar links. Meteen daarna zegt ze dat links en rechts er niet veel toe doen als etiketten op een partij. Daarop aangesproken door de presentator herhaalt ze nogmaals dat door Rutte de VVD opschuift naar links, omdat ze vindt dat ze moet staan voor haar uitspraken. Eerder en later zegt ze dat links en rechts onduidelijke begrippen zijn. Wellicht is dat de vrijheid van meningsuiting van deze nieuwe partij met gewone mensen. Of een gebrek aan ervaring. Iedereen heeft aan Balkenende1 kunnen zien wat dat gebrek met een partij doet. Kamerleden van de LPF buitelden vechtend over elkaar in de wandelgangen. Agema, zelf oud-LPF, zou beter moeten weten.

Weer
In Nederland is niets zo veranderlijk als het weer. Na weken van hitte en droogte slaat de regen toe. De straten staan blank, kelders lopen onder, maar dat deert niet. De boeren zijn er blij mee en het zal nog wel even duren voordat alle huizen weer wat zijn afgekoeld van de laatste hittegolf. Bovendien zijn toch de meeste mensen wel op vakantie. Zij merken niets van de hitte en de regen waar we hier mee kampen. En terecht. De vakantie is toch juist bedoeld om thuis even te vergeten, te genieten van de zon en van cultuur. Na de vakantie kan iedereen dan weer fris aan de slag. In Den Haag wachten dan warme tijden met een volwaardige begroting van een minderheidskabinet en de verkiezingskoorts natuurlijk. Dat belooft wel wat: op elkaar inhakken tijdens de algemene beschouwingen, coalitiegenoten die elkaar innig omarmen en elke gelegenheid aangrijpen om veren in de eigen kont te steken en zoveel meer leuke schouwspellen. Dan zijn er nog de peilingen die nooit de waarheid spreken, maar waar iedereen toch naar kijkt. Tv-debatten die vaak saai zijn, omdat zo duidelijk is wanneer de kijker met oneliners voor de gek wordt gehouden. Het bekt lekker, maar uitvoeren: ho maar. En dat is dan wel weer leuk aan ons kikkerlandje met het veranderlijke weer: je moet onderhandelen, compromissen sluiten en dus water bij de wijn doen om aan de macht te komen en te blijven.

Vierdaagse
De organisatie deugt niet, de wind viel plotseling weg, de weersvoorspellingen waren niet goed. Het zwartepieten rond de Vierdaagse is begonnen. Ik hou van de Vierdaagse. De wandelmars heb ik twee keer gelopen, veel vaker heb ik langs de kant staan juichen. Het is namelijk wel een hele prestatie. Toch is er iets geks ingeslopen. De massaliteit natuurlijk, die is immens geworden, maar ook daardoor het toelatingsbeleid. Vol verbazing las ik de weblog van mijn oud-collega Matijn die niet eens mee mocht lopen. Het deelnemersveld was nog niet vol en zo’n enthousiaste wandelaar krijgt nul op rekest. Dat vind ik niet kunnen (voor het hele verhaal: www.matijn.nl) .
Dan de hitte. Die was extreem. Waarschijnlijk een paar graden hoger nog dan toen ik in de verzengende hitte over de Oosterhoutsedijk liep in 2003. Wat mij toen al opviel was dat veel mensen de dijk onderschatten. Zij lieten het laatste rustpunt schieten om maar lekker snel binnen te zijn. Ik heb in de hitte daar nog een heerlijk soepje gedronken. Ik wist wat er ging komen. Het drinken kan beter, dat is waar en dat is natuurlijk de eigen verantwoordelijkheid. Het eten is veel vaker een probleem. Mensen die geen zin hebben in een hapje zijn vaak de klos. In 2003 liep ik na mijn soepje weer gemakkelijk door. Even opzij voor een ambulance, maar verder gewoon rechtdoor. Onderweg heb ik mijn muëslirepen her en der uitgedeeld aan mensen die duizelig waren. Je zag ze opknappen. De kracht van een hap wordt vaak onderschat. O ja en de noodzaak van een hoofddeksel en nekbescherming, natuurlijk. Want ook een zonnesteek is zo gevat. Als er dan nog mensen ten onder gaan, dan hebben ze misschien niet goed naar hun lichaam geluisterd. Zij zijn het die het wandelplezier nu voor velen hebben verpest,al zijn die achteraf misschien nog niet eens zo boos. Na nog een dag hitte, hadden ze misschien zelf op moeten geven.

Gevallen
Diep bedroefd is Ayaan Hirsi Ali over de val van het kabinet. Zij had het liever anders gezien en zo zullen er meer zijn. Balkenende heeft voor de tweede keer zijn ploeg niet in het zadel kunnen houden. Hij wil graag door en zijn vice-premier Zalm wil ook wel. Het CDA en de VVD gaan dus mogelijk een rompkabinet vormen, maar voor hoe lang. De averij is nog niet te overzien. De koningin houdt haar consultatieronde, terwijl het kabinet de wonden likt. Oud-vice-premier Brinkhorst nam gisteravond afscheid met een joviaal adieu. Hij verdween meteen van het toneel, want de persconferentie van het opgestapte D66-smaldeel van het kabinet mocht Pechtold doen. De lijsttrekker van D66 heeft zijn handen vrij voor de campagne. Geen makkelijke klus, want pronkstukken heeft de partij niet overgehouden uit het meeregeren. De omroepplannen sterven een zachte dood, de bestuurlijke vernieuwing is er niet gekomen en de splitsing van de energiebedrijven is net niet behandeld door de senaat. De enige redding voor de partij kan zijn dat ze nu voor de verandering eens wel voet bij stuk houden en uit het kabinet zijn gestapt. De voorgaande keren, het referendum, Uruzgan is de partij blijven zitten. Net nu het erop leek dat het tweede kabinet Balkenende de termijn zou volmaken, is er toch een duveltje uit een doosje gekomen en voelde D66 zich gepasseerd. De partij wilde geen crisis, alleen het ontslag van Verdonk. Balkenende koos voor de VVD-minister en niet voor het voortbestaan van het kabinet. Een dure troef, want er kan tijdens het rompkabinet nog eens een motie van afkeuring komen. Dat zou voor de resterende coalitiepartijen geen goede sier zijn met het zicht op de verkiezingen. De linkse oppositie is de enige winnaar in deze. Wouter Bos is gisteren al met zijn campagne begonnen en is niet meer te stoppen.

Kereltje
Hij zal nooit meer van zijn door Jan Blokker verzonnen bijnaam afkomen. Alexander ‘Kereltje’ Pechtold heeft de verkiezingen gewonnen. Hij is de lijsttrekker voor de Tweede-Kamerverkiezingen van 2007. Hij versloeg zijn sterkste tegenkandidaat Lousewies van der Laan met 2009 tegen 1752 van de 3800 stemmen. Het was een tam congres. De twee kanonnen zaten niet in de zaal tijdens het intermezzo met een paar stemmingen over moties en een toespraak van europarlementariër Sophie In ‘t Veld. Het was de enige inhoudelijke toespraak van de hele dag. De verkiezingen waren al lang bezig en per post stemmen kon ook. Misschien verklaart dat de lege stoelen in de zaal, of misschien was de zaal verkeerd gekozen, of het moment de voorlopig laatste mooie zomerdag. Het wilde maar niet vollopen en daardoor kwam de sfeer er ook niet echt in. Na het noodzakelijke middagprogramma, gevolgd door een paar fanatiekelingen, was het tijd voor de uitslag. De kandidaten kregen zelf de primeur. Naar verluid werden zij één voor één een kamertje binnengekomen. Net als vroeger op school als je bij de directeur op het matje moest komen. Ook het kereltje moest naar binnen en kreeg daar het heugelijke nieuws. Stoïcijns liep hij even later via het podium naar zijn stoel. Van der Laan had een haast overdreven glimlach op haar gezicht. Ze zoende Pechtold meteen toen de uitslag officieel bekend werd gemaakt en even later op het podium na de overwinningsspeech nogmaals. Het Kereltje moet het nu opnemen tegen woutertje en harry potter. Je zou er zo een sprookje over kunnen schrijven, over dit komisch trio. Het Kereltje wil tien zetels halen, de vraag is ten koste van wie hij dat wil. Net als bij de VVD beslissen de leden over de rest van de lijst. Voor beide partijen geldt dat de kop van de campagne eraf is, of er juist opzit in de vorm van een nieuwe lijsttrekker.

Inburger
De ene soap na de ander haalt Verdonk zich op de hals. Kalou, Pasic, VVD-lijsttrekkersstrijd, Ayaan en nu het inburgeren. Ze bijt zich vast en laat niet meer los, zo lijkt het. Discriminatie roept de Tweede Kamer en voor de zoveelste keer moet Verdonk haar huiswerk op het inburgerdossier overdoen. Neem een voorbeeld aan Australië. De onverwachte winnaar in de voorronde wedstrijd tegen Japan of beter gezegd het land waar de bondscoach Hiddink heet. Daar gaat het al jaren goed. Eerst ontbijten met zijn allen van de Barbi met worst, uien en zompig brood. De geserveerde drank is dan een smoothie. Vervolgens zingt een koor je toe met traditionele Australische volksliedjes. Toegegeven de dirigent is zo enthousiast en wil zo graag dat je meezingt dat hij zijn eigen koor via de microfoon overschreeuwt. Maar het is allemaal om de nieuwe burger een hart onder de riem te steken op weg naar de ceremonie. Daar krijg je je papiertje mee en op 26 januari is Oz zo weer een aantal inwoners rijker.
Verdonk zou daar een voorbeeld aan kunnen nemen. Geen overbodige bureaucratie. Laat de gemeenten de procedures vaststellen, zij hebben de ervaring. Verdonk reikt in de Hofstad of de hoofdstad de papieren uit en ook Nederland is een aantal inwoners rijker.
Hier hoeft het niet met een barbecue met worst in de vroege ochtend. Je zou het ook op de middag kunnen doen met bijvoorbeeld met een hamburger voor elke nieuwe inburger.

D66 kiest
Na de VVD is het nu de kans voor die andere liberalen hun lijsttrekker te kiezen. Naast vijf redelijk onbekende namen zijn er drie die wel bekend voorkomen. Fractievoorzitter in de Tweede Kamer kondigde in een gepast groen jasje haar kandidatuur aan. Alexander Pechtold de minister voor bestuurlijke vernieuwing en vervanger van de afgetreden Thom de Graaf ging haar voor. De nummer drie is misschien wat minder bekend, maar hij draait ook al even mee. Hein van Meeteren was in 1994 lijsttrekker van de Groenen. Daarna werd hij lid van D66 en was kandidaat-Kamerlid in 2002 en 2003. In augustus 2004 zegde hij zijn lidmaatschap op. Hij was het niet eens met de kabinetsdeelname van D66 aan de coalitie met VVD en CDA. Hij hield zich een jaar afzijdig van de politiek en schreef in die tijd het boek ‘de 10 vaardigheden van mediation’. In september 2005 probeerde hij zich weer aan te melden, maar de papieren zouden zijn zoekgeraakt. In april 2006 lukte het wel om weer lid te worden en een maand later stelde hij zich kandidaat. Hij wil van D66 een solide standvastige rebelse club maken. Van der Laan wil een partij voor iedereen en de islamitische scholen afschaffen. Pechtold wil stoppen met terugkijken en staat pal voor de vrijheid van onderwijs. Nieuwe strijd, nieuwe kansen en op 24 juni is ook deze strijd gestreden.

Verkiezingen
Minder dan een jaar is Nederland verwijdert van de nieuwe verkiezingen, maar de strijd is al in volle gang. Kijk naar de VVD waar Rutte, Verdonk en Veenendaal strijden om het aanvoerderschap. Harde taal, verwijten en een hoog “als ik aanvoerder zou zijn”-gehalte. Bij D66 gaat het er rustiger aan toe. De aankondiging van de kandidatuur van Pechtold kwam al vroeg. Die van de huidige fractievoorzitter Van der Laan werd op het laatste moment afgeblazen door wat de kwestie-Ayaan is gaan heten. Bovendien komt het kabinet volgens minister De Geus van het CDA binnenkort met een winstdeling voor de burgers van Nederland. Armsten eerst dat wel. Het beloofde zoet komt eraan. Volgens De Geus komt het miljard dat is uitgespaard op de afdracht aan de Europese Unie binnenkort terug naar “de burger” in wat hij dus noemt de winstdeling. Hij werpt verre van zich dat het hier gaat om een vroege verkiezingsstunt. Maar hoezo vroeg. Binnen de VVD loopt de campagne al en ook andere partijen worstelen met hun gezicht. Over zo’n 51 weken weten we welke partij de langste adem heeft en wie de kiezer blijft boeien, ondanks de vroege start van de campagne. Het credo lijkt dit jaar “wij sluiten niemand uit”. Zo zei Balkende het. Maar volgens Verhagen is hij met Bos de klos. Welke van deze twee stellingen haalt de uiterste houdbaarheidsdatum van (drie dagen na) 16 mei 2007?

Ayaan
De Tweede Kamer is de afgelopen jaren misschien incompleet geweest. Met 149 leden en één illegaal. Dat was slechts een enkel aspect van het monsterdebat van afgelopen dinsdag op woensdag. Aanleiding is de beantwoording van Kamervragen van minister Verdonk en de brief die zij daarop stuurde aan Ayaan Hirsi Ali. Het oud-kamerlid van de VVD heeft volgens Verdonk het Nederlanderschap nooit verkregen. En dat terwijl zij al jaren in de Tweede Kamer zetelde. Het is de wet, zegt Verdonk. Zij wilde die informatie meteen aan de Kamer kwijt. Dat is te snel, klonk de kritiek. Maar de wet is de wet en hadden voorgangers, zoals de vragensteller Nawijn niet al veel eerder dezelfde conclusie moeten trekken? Verdonk toonde zich wel een slecht televisiekijker. Al in 2002 zei Hirsi Ali bij Barend & Van Dorp dat zij had gelogen over haar naam en geboortedatum. Verdonk hield tot diep in de nacht vol dat zij niet op de hoogte was van die leugens. En nee, ze mailde ook niet met Hirsi Ali op haar adres onder diens echte naam Magan. Onder grote druk beloofde Verdonk nog eens naar de bijzondere omstandigheden te kijken. Volgens haar kan dat als Hirsi Ali haar naam verandert in haar echte naam. Dan mag het volgens de wet. Als Hirsi Ali dat niet doet, is het de vraag of Verdonk wel anders kan binnen de huidige wet. Want het opgeven van een andere naam mag nou eenmaal niet. En wet is wet.

Lijsttrekkersstrijd
Sommige dingen zijn zo simpel. Terwijl twee van de drie regeringspartijen nog lang niet klaar zijn voor de verkiezingen zijn de andere partijen in de Tweede Kamer al een stuk verder. Die moeten hun verkiezingsprogramma en kandidatenlijst nog presenteren en dat is het dan. Twee van de drie regeringspartijen missen nog een lijsttrekker. De VVD voert de strijd als heuse presidentsverkiezingen met een beetje bluf, moddergooien en aftroeven. D66 doet het heel anders. De huidige fractievoorzitter in de Tweede Kamer Lousewies van der Laan geeft af op haar partij. D66 haalt wat haar betreft een dikke onvoldoende en ook de achterban mort. Met al dit zwartkijken schijnt ze toch kandidaat te willen worden. Zij neemt het dan waarschijnlijk op tegen de oud-burgemeester van Wageningen, Alexander Pechtold, die de landelijke politiek eigenlijk helemaal niets vindt. De woorden vuil en vunzig blijven hem achtervolgen en ook de draai bij de missie naar Uruzgan hangt boven zijn hoofd. O nee, dat was geen draai en vuil en vunzig was het ook niet. Het kabinet was eensgezind. Over twee maanden hebben alle coalitiepartners weer een stuurman. Dan kan de grote strijd beginnen om de gunst van de kiezer en staat de hele partij achter man of vrouw. Strijd verbroedert, zeggen ze.

Rita
Klaar voor de start…..AF. Na weken van voorbereiding, kan de strijd nu echt uitbarsten. De inschrijving voor het VVD lijsttrekkerschap is gesloten en dat kan maar één ding betekenen: hard tegen hard. Het kamerlid Veenendaal doet het voor spek en bonen. Mark en Rita strijden om de eerste plaats van de VVD-kandidatenlijst. De verliezer krijgt plaats twee, zeggen ze. Want uiteindelijk gaan de leden daarover, zoals het een goede liberale partij betaamt. Maar de strijd lijkt een valse start te krijgen. Niet omdat de JOVD, de jongeren verbonden aan de VVD, al bij voorbaat in het Rutte-kamp hebben plaatsgenomen. Nee. Het zijn de debatten. Toen Rita zei ‘ik doe het’ vertelde ze er meteen bij het debat niet te schuwen. Nog diezelfde avond verheugde Mark zich daarom al op het debat. Maar helaas, uitnodiging na uitnodiging kan in de prullenbak. Rita wil liever in debat met de leden. Is Mark dan geen lid meer van de partij? Jawel, maar hij komt na 20 april aan de beurt. Dan sluit de termijn voor het inschrijven als kandidaat-lijsttrekker van de VVD. Er zijn dan nog enkele debatten over om de strijd tussen de lijsttrekker en zijn/haar nummer twee te voeren. Een beetje mager voor zo’n debatpartij die liefst 17 confrontaties had gepland.