Het persmoment voor beter scheiden afval

Stad en land reizen politici af om iets te openen, te ondertekenen of iets te presenteren met een persmoment. Dit keer ondertekent staatssecretaris Wilma Mansveld van Infrastructuur en Milieu de Green Deal afvalreductie op Rotterdam Centraal en gooit er een krant en bekertje weg.

Reizigers die Rotterdam Centraal via de hoofdingang binnenkomen en even naar de ruimte boven de Hema kijken, zien ze al staan. Mannen in grijze pakken achter een groenig licht. Op perron 1 naast de kiosk is het zaaltje van handeling. Glazen wanden, betonnen binnenmuren, betonnen vloer en betonnen plafond, opgeleukt met groen licht en wit meubilair, een bartafel, vier statafels met barkrukken en twee lage tafels met stoelen. Een hardboard kamerscherm scheidt een deel van de ruimte af met daarachter een koffiezetapparaat en de kisten waar de apparatuur in zat. Op elk vlak hangt een affiche van de green deal. Op de tafels staan etagères met petit-fours. De ene soort is oranje wit op een koekbodempje met pecannoot erop, de ander heeft – hoe kan het ook anders- een groene geleitoplaag met chocolade eronder en ook hier een koekje onderop en een witte krul bovenop. Vast van het wit dat er van het andere hapje over is. Beide smaken niet echt, ze hebben een lichtwrange nasmaak. Naast koffie is er thee – geen groene- en fris in soorten en maten met daartussen verantwoorde sapjes.  Naast een tafel met naamkaartjes, staat een televisiescherm op hoge poot met daarop de Green Deal.

De afspraak tussen het kabinet, Prorail en Nedtrain (NS) moet de afvalscheiding en recycling op stations gemakkelijker maken. De reiziger heeft de keuze uit twee bakken: schoon papier en rest, zoals koffiebekers, servetten, verpakkingsmateriaal. Burgemeester Ahmed Aboutaleb van Rotterdam heet de mensen welkom en vertelt dat je jetlag tegengaat met sporten en slapen én dat in Panama geen stoepen zijn. Mansveld deelt mee dat afvalscheiding geen prietpraat is. Zij vindt dat iedereen net als thuis ook afval in de openbare ruimte moet scheiden en dat wil meer recyclen. Dan mogen de mannen van Prorail en Nedtrain hun zegje doen en is het tijd voor de ondertekening. Aboutaleb loopt mee en zoekt iets onwennig naar een plekje, want achter de tafel mag hij niet. Hij vindt zijn plek aan de zijkant voor het beeldscherm. De afspraak is groen, dus de ondertekening is niet op papier maar op de iPad. Op het scherm verschijnt een wit vlak waar ze stuk voor stuk hun handtekening inzetten en ploep, daar verschijnt het hele papier met Rijkslogo erboven. Drie vakjes van vier vakjes zijn afgetekend, eentje niet, die van minister Henk Kamp van Economische Zaken, maar die is elders in het land.

Daarna loopt het gezelschap naar het perron van spoor 1, waar de tweedelige afvalscheidingsbak officieel wordt geopend. Voor op de blauwe bak staat een pictogram van een beschreven krant en soort stilistisch tijdschrift en op de grijze bak ernaast een vuilnisbak met allerhande afvaltekentjes, bovenaan een koffiebeker. Mansveld krijgt een krant en een beker aangereikt. Eerst houdt ze beide zaken voor de betreffende bakopeningen. Heel langzaam doet ze alsof ze ze erin gooit. Na vele klikkende camera’s laat ze los. Iemand heeft het gemist. Gelukkig zijn daar nog een beker en een krant. Iets sneller werpt ze ze er nog eens in. En weer heeft iemand het gemist. De fotograaf vist zelf het bekertje nog uit de bak, maar een derde keer zit er niet in. Mansveld en de mannen hebben nog wel tijd voor een groepsfoto achter de bakken. En daarna is het tijd om na te praten. Mansveld zegt een paar keer dat ze op stations vooral haast heeft en de troep ongezien wil weggooien. Dan wordt dit nog even wennen, want afhankelijk van welke kant je komt is het eerst de krant dan de beker of andersom. Blauw is schoon papier, grijs is voor servettenen de rest. Maar ze staan er en het nieuwe Rotterdam Centraal heeft de primeur.

Gepubliceerd door

Elske

Elske Koopman, creatieve webredacteur, contentspecialist, redacteur en sociale mediagebruiker. Ik schrijf interviews, achtergrondverhalen en ik hou van reportages: mensen en locaties leren kennen. Ik schrijf graag over de politiek, maar voor een artikel over een mooi bouwproject, een reportage over de politie of een ander leuk artikel ben ik altijd in. Nieuwsgierig, snel, sociaal, accuraat, heeft een hart voor de Nederlands taal. Ik ben in te huren voor uw teksten en ook beschikbaar voor een vaste baan.